27/09/2015 - Patro Hoevenen - Ossla Rozemaai

27/09/2015 PATRO HOEVENEN – OSSLA ROZEMAAI

Wat een prachtige dag vandaag! Deze morgen was het nog redelijk fris op de fiets toen ik om pistoleekes reed (zo een graad of 9), maar om 14.00 uur draait de zon overuren en lijkt het wel of de zomer terug begonnen is. Dit is ook hét weertje voor onze topscorer Mark J maar die blijkt niet aanwezig: moest nog werken vandaag blijkbaar. De supporters zijn echter wel al op post en dan profiteren we er maar eens van om die op de foto te slingeren. 

Vlak vóór de wedstrijd komen nóg meer oud-spelers en sympathisanten opdagen zodanig dat we toch een mooie schare supporters hebben die ons luidkeels aanmoedigen. Vóór de match is er wat hilariteit over het feit dat de tegenstrever in net hetzelfde blauw speelt als wijzelf. Ronny die al een halfuur aan het zoeken was naar onze uitrusting komt eindelijk fier en gezwind binnen met de truitjes, maar trekt dan een beteuterd gezicht als hij verneemt dat er nog andere truitjes moeten gezocht worden, zoniet spelen we met 20 blauwbloezen en twee keepers. Na een tijdje komt er dan toch iemand met de juiste truitjes opdagen: knalrood en in combinatie met onze blauwe broeken en sokken doet dit pijn aan de ogen, het is trouwens een kleurencombinatie die afgeraden wordt voor computerschermen zoals jullie wel zullen merken. We liepen namelijk zo rond:

PATRO HOEVENEN , of zo: PATRO HOEVENEN

De supporters laten het in ieder geval niet aan hun hartje komen en roepen eens voor één keer “Come on you Reds” alsof we Liverpool in hoogsteigen persoon zijn. Alleen Kris had blijkbaar niet door dat we niet in het blauw speelden vandaag. Of zoekt die een transfer te versieren bij Ossla Rozemaai? In ieder geval begint de wedstrijd bijzonder slecht: als Peter VDG door Mark P diep wordt gestuurd met een uitstekende steekpas, grijpt die plots naar zijn hamstrings. Een oud euvel dat weer de kop opsteekt in de vorm van een spierscheur. 

Peter VDG dus af, dan moet Brian maar in zijn plaats komen. Maar die is nog aan het roken roept hij vanop de bank, dus ga ikzelf maar het veld op. Achteraf verklaart Brian dat Peter VDG zo traag het veld afkwam (kon ook niet anders, trekkebenend) dat hij zeker nog de tijd had om rustig zijn sigaretje op te roken, maar dat ik al het veld op dartelde. Ja voor één keer was ik eens rap zie… 

We spelen dus met twee spitsen die geen echte spitsen zijn, geen echte afwerkers. Ronny doet natuurlijk zijn best zoals altijd en het moet gezegd, hij scoort geregeld zijn doelpunten over een heel seizoen, maar een rasechte spits is hij net zomin als ikzelf. We doen dan maar waar we goed in zijn: balletje komen halen en terugkaatsen en geregeld al eens lateraal gaan om voor te zetten. Ons middenveld komt in de vorm van Peter F, Hans en Mark P geregeld mee om voor dreiging te zorgen, maar meer dan dat is het niet. Alleen Hugh kan op links al eens de verdediging verschalken door geregeld als een pijl uit een boog te vertrekken en dan vrijgespeeld te worden door mezelf of Stan. Sterk nummertje, helaas ontbreekt de afwerking vóór het doel. De gevaarlijkste fase is nog als Peter eens aan de rechterkant de bal diep vraagt en, altruïstisch als ik ben, hem die dan maar toespeel, maar hij mist hem op een haartje na en zo wordt de volley van het jaar net niet gehaald en moeten we met een brilscore de kleedkamers in. Onze supporters vinden wel dat we beter zijn dan de tegenstrever maar dat inderdaad de afwerking ontbreekt. Ondertussen is Mark J ook gearriveerd, ik zag hem vanuit mijn ooghoeken staan zonnebaden aan de lijn. Hij wil nog wel een helftje meedoen zegt hij, heeft speciaal daarvoor zijn sportzak meegebracht want straks moet hij weer mét de zoon naar “de groten Anderlecht” gaan zien die een paar kanaries op het menu hebben staan. Peter F moet de ploeg dus serieus vertimmeren en weet op den duur zélf niet meer wie er nu opkomt en afgaat. Het leven van een kapitein kan moeilijk zijn… Ja het is een luxeprobleem want voor het eerst dit seizoen zijn we met zijn 15-en maar iedereen moet spelen en verschillende spelers bieden ook spontaan aan om hun plaats af te staan voor degenen die nog niet gespeeld hebben. Zo gaat dat bij ons: geen rivaliteit, afgunst, jaloezie of wat dan ook. Met Mark J en Brian in de spits zal er zeker meer spankracht zijn voorin, Roger gaat “nog eens proberen” want die had vorige week wat last van een kwetsuur, Kris neemt de plaats van Fredje in (die een rustige eerste helft had maar altijd secuur tussenbeide kwam), ikzelf neem mijn favoriete stek in op het middenveld rechts omdat Peter F zo genereus zijn plaats afstaat. Of is hij misschien moe want hij heeft weer serieus wat werk verzet en wil ook gaan douchen bij de rust, wat we hem ten stelligste afraden, je weet nooit of er nog iemand gekwetst uitvalt, en hoewel we met 15 zijn kan het rap verkeren, kijk maar naar onze arme Peter VDG die al fris gewassen aan de kant moet staan, hij had zich zijn seizoen wel enigszins anders voorgesteld na zijn 3 doelpunten van vorige week.

Al vlug blijkt dat de tweede helft totaal anders zal verlopen dan de eerste. Zo is er de eerste pass van Kris, maar ik denk dat hij dacht dat hij nog een blauw truitje aanhad want hij knalt de bal zo overtuigend richting blauwe verdedigers dat het wel lijkt alsof hij de bal uit het stadion wil keilen. Had er een stadion rond ons veld gestaan dan was hem dat zeker ook gelukt. Gelukkig zijn zijn tussenkomsten nadien beter, ik denk dat hij op tijd besefte dat zijn vrouwtje langs de lijn stond met een telelens. Maar zoals gezegd: beterschap in deze tweede helft, want als Mark J wordt vrijgespeeld door Mark P gaat hij gezwind de verdediger voorbij, en met nóg een schijnbeweging legt hij de keeper in de luren en de bal netjes in het netje. 1-0 en heel de ploeg voelt zich bevrijd, de supporters gaan uit hun dak. 

De combinaties rollen nu bijna automatisch over het veld en er is bijzonder veel ruimte op rechts waar ik geregeld de bal krijg en die dan een paar keer goed voor het doel kan slingeren, maar helaas kan niemand afwerken en bij zulk een fase zie ik Brian als een karper naar de bal springen, maar het blijkt eerder een zalm te zien die naar lucht hapt want hij is bij het neerkomen op zijn elleboog terecht gekomen die blijkbaar last heeft van één of andere obscure zweer: we dachten eerst een toogzweer van aan den toog te hangen maar dat is het niet, het leeft zelfs en er komt smurrie uit, nochtans is hij politiek niet actief en komt het dus niet van zijn ellebogenwerk. Maar als Brian weer op zijn pootjes terecht is gekomen combineert hij vlotjes samen met Mark J en zo kunnen ze beiden nog elk hun doelpuntje scoren. 3-0 en de tegenstrever is omzeggens niet aanwezig, totdat ook zij vlot beginnen combineren en geregeld voor de verdediging opduiken maar Geert is vandaag alom aanwezig en stopt iedereen kordaat af, zo kan hij in één en dezelfde fase twee maal de bal afblokken. Richie wordt er bijna kwaad van want hij staat zich te vervelen in het doel, gelukkig kan hij wat kleur opdoen door het zonnetje. Geert wordt ook “boos” want hij moet geregeld twee man afstoppen omdat onze rechter middenvelder meer voorin te vinden is dan ergens anders. Ja Geert het was ook niet nodig om je te komen helpen, je loste alles prima op, dat komt ervan als je zo goed speelt… En als Geert eens voor een overmacht komt te staan is er nog altijd Wim die de boel opruimt. Peter F wil ook nog wel eens iets forceren en komt mijn plaats innemen, en het is zo dat ik Hugh een hoekschop zie nemen die hij, slim als hij is, naar de tweede paal draait gebruikmakend van de wind die eens voor één keer niet uit het zuidwesten komt maar uit het noordoosten. Pardoes komt de bal op de paal, en Hans, die er vlakbij stond, schrikt er zodanig van dat die via zijn scheenbeen achter de doellijn belandt. Niet getreurd: er zijn nu gevaarlijke fases genoeg voorhanden om nog eens te scoren. Zo kan Mark J zijn derde tegen de netten prikken en ook Mark P die subliem werd vrijgespeeld in de grote rechthoek legt de bal beheerst in de verste hoek. 5-0, forfaitcijfers dus, maar wel zélf bijeen gevoetbald en oververdiend. Dat vindt ook de tegenstrever maar bij het verlaten van het veld feliciteren zij ons maar vinden het toch niet netjes dat we tijdens de rust “drie spelers van de eerste ploeg” hebben ingebracht. Dat moeten ze nu net tegen Hans zeggen zie. Die weerlegt dat in zijn gekende flamboyante stijl, beweert met klem dat dat helemaal niet waar is en dat iedereen en dan vooral Mark J (die vonden zij “buitenaards” goed) behoort tot onze vaste kern. Hans gaat natuurlijk weer bijzonder op in zijn betoog, er ontbraken nog net op het laatst de gevleugelde woorden “opzouten nou” maar dat was ook niet nodig want Ossla Rozemaai is een sportieve en faire tegenstander. Alleen het nummer 13 (hoe kan het anders?) liep er wat gefrustreerd bij en ging zelfs aan Roger zijn arm hangen. Hopelijk zijn de sluizen in de Antwerpse haven nog kunnen openen die namiddag want hij moest nog gaan werken, tenminste, hij ging naar de koers kijken zei hij. Ambtenaar nietwaar, alleen mensen in het onderwijs hebben het nóg beter… Na de wedstrijd ging er in de kantine trouwens nog iets open, maar daar kan hier geen verslag van gebracht worden, meer inlichtingen bij Ronny. Die avond ben ik om 21 uur in mijn beddeke gekropen: moe maar tevreden, en op die manier heb ik ook de bloedmaan kunnen bewonderen. Waar een voetbalmatchke allemaal al niet goed voor is! Volgende week naar Sint-Jozef die de eerste twee wedstrijden verloren hebben, over hun derde wedstrijd was nog geen nieuws op dit vroege uur (ondertussen maandagmorgen 7 uur).

P.S.: Sint-Jozef heeft hun wedstrijd tegen Alberta Schilde verloren met 3-2 en prijken nu op de allerlaatste plaats. Volgende wedstrijd op het veld van de Rode Lantaarn dus! Hieronder de geactualiseerde rangschikking.

JD

20/09/2015 - HEMIKSEM - PATRO HOEVENEN

Elk seizoen is het toch weer wat: de eerste uitwedstrijd van het nieuwe seizoen. Tiens, waar heb ik dit nog gelezen? Soit, onze eerste uitwedstrijd voert ons naar het verre Hemiksem. Hemiksem ken ik nog uit een ver (al goed) verleden toen ik hier eens een lief had. “Daar wonen precies alleen maar kwade en lelijke mensen” zeiden mijn vrienden achteraf nog toen het uit was. Gelukkig ben ik er nog zonder kosten vanaf gekomen… Vorig jaar zaten deze mannen niet mee in onze poule (wegens hervorming van de competitie, zie vorig verslag), maar dit jaar dus terug, waarschijnlijk hebben zij besloten dat die andere competitie waar ze vorig jaar in verzeild waren geraakt te hoog gegrepen was voor hen. Bizar want toen we hier twee jaar geleden een matchke kwamen voetballen zijn we de eerste helft compleet weggespeeld door een bij wijlen briljant spelende ploeg, maar uiteindelijk hebben we die wedstrijd toch nog gewonnen met 1-3. Er wordt daarover vóór de wedstrijd nog stevig discussie gevoerd, ook in de wagen van de voorzitter waarmee wij mogen meerijden, maar het archief leert ons dat Peter F inderdaad gescoord heeft en dat zal dan wel via strafschop geweest zijn (scoort hij ooit anders? Grapje Peter… J), de onvermijdelijke Mark J natuurlijk en ook onze Stan die oprukkend vanuit de voorstopperspositie nog eens met zijn welgekende streep de bal tegen de netten joeg. Stan is gekend om zijn strepen kaarsrecht te kunnen trekken, wie daaraan twijfelt moet maar eens naar het patattenveld achter de Patro gaan kijken. De verwachtingen zijn dus redelijk verschillend, we zullen moeten zien of het dezelfde ploeg is die hier aantreedt, en zo ja of wij dan nog zo slim de drie punten kunnen wegkapen. Wat ik me zeker 100% herinner van vorige keer is dat er geen kantine is aan dit terrein, maar ze hebben er vlug een tentje neergepoot, dat verhoogt toch ietwat de gezelligheid. Bij aankomst worden we nog even het bos ingestuurd want iemand zegt ons dat onze kleedkamer de laatste deur rechts is terwijl we aan de rechterkant alleen maar de straat en bomen bespeuren. Na enig navragen blijkt het dan toch links te zijn, blijkbaar een jongen die geen katholiek onderwijs genoten heeft, ja zo werd ons dat vroeger geleerd: rechts is de hand waarmee je een kruisteken maakt. Tegenwoordig grijpt men zowel met links als rechts naar het kruis, vraag het maar aan de katholieke priesters… De scheidsrechter kennen we ook nog van vorige keer. Zeker niet partijdig gezien onze score van twee jaar terug. Hopelijk vandaag ook niet. Vandaag is het middenveld ietwat vertimmerd: Mark P kan er niet bij zijn maar Filip is er deze keer wél bij als draaischijf en ook Brian komt weer op links midden post vatten. Samen met Hans en Peter F kan dat toch wel tellen, die van Hemiksem zullen vroeg zijn moeten opstaan om dit middenveld te kunnen overklassen. Dat blijkt al vlug als bij één van de eerste acties het middenveld de bal vlot rond tikt en die bij Mark J terechtkomt die in zijn gekende stijl met zijn linkerpoot de bal naast de hopeloos grabbelende keeper jaagt. 0-1, goed begonnen is half gewonnen. Eerste gewin is kattengespin denken die van Hemiksem waarschijnlijk: wanneer de bal ietwat moeilijk naar Stan wordt gespeeld draait die pardoes naar de verkeerde kant en een opzittende tegenstander snoept hem de bal af. Stan probeert nog met een ultieme poging de bal richting Richie te duwen maar komt zowat 2 millimeter te kort waardoor hun nummer 10 de bal maar in het mandje te leggen heeft. Niet getreurd zegt iedereen: weer ertegen aan. Het middenveld blijft de vlotte combinaties tevoorschijn toveren maar op één of andere manier wil de bal er maar niet in en is het aan de overzijde waar de goal valt wanneer Geert bijna op identieke wijze de bal mist na een reeks van bijna identieke missertjes door de rest van onze verdediging, en het 1-2 wordt. Onverdiend eigenlijk maar wij klagen daar niet over gezien ons resultaat van twee jaar geleden. Het wordt echter al te gortig wanneer deze keer Wim in een lastig parket gebracht wordt, hij nog met een ultieme spurt terug nog even de tegenstrever kan verhinderen te scoren maar dan weer met die spreekwoordelijke 2 millimeter de bal mist en het 1-3 wordt. Ondertussen hebben wij nog wat kansen gehad maar die worden net over, naast of op de keeper geschoten. Balen bij de rust, het is redelijk stil in de kleedkamer, hoewel iedereen strijdlustig het veld weer optrekt. Dit mogen we eigenlijk nooit verliezen beseft iedereen. Ondertussen is Fred gearriveerd en die neemt post op de linker back positie, zijn vertrouwde stekkie. Roger is moeten afhaken met een sluimerende blessure, we hebben nog één reserve namelijk mezelf, standby om in te springen als er iemand moe wordt of met een blessure uitvalt. Gelukkig blijkt al vlug dat de tegenstrever bijzonder veel geluk heeft gehad tijdens de eerste helft en gescoord heeft aan 100% dankzij kleine missertjes van onzentwege. Filip overklast iedereen, neemt steeds de bal vanuit de verdediging op naar zich toe en geeft dan de ultieme pass of maakt zelf een actie waar Stadion een herhaling of drie-vier van zou geven. Zélf komt hij niet tot scoren maar Peter VDG wordt wel drie keer goed aangespeeld en wordt op die manier mede topscorer samen met Mark J die ook nog een goaltje maakt. Bij een hoekschop kan ook Hans nog eens vrij binnenkoppen zodanig dat de eindscore 3-6 wordt. Toch nog verdiend gewonnen met ruime cijfers, hoewel niet iedereen tevreden is met het geleverde spel. Onze Stan laat het niet aan zijn hart komen en zegt (na het nuttigen van de obligate jenever of twee-drie) dat er eigenlijk maar drie kleine missertjes waren tijdens de hele match en dat er voor de rest bijzonder goed gespeeld is. Peter F onze kapitein komt ondertussen binnen en zegt dat de scheidsrechter (die goed en onpartijdig gefloten heeft maar toch wat aan zijn ego moet schaven want dat is groter dan de Eifeltoren op 14 juli) eerst 3-3 op het wedstrijdblad genoteerd had. “Maar hij heeft het gelukkig gecorrigeerd” zegt Peter F nog. Zélf had ik 3-6 genoteerd maar blijkbaar is het toch nog op één of andere manier 3-7 geworden als ik ’s maandags de uitslagen nog eens doorneem op de website van KVV. Dan zullen we die verre bal die ik net over de lat mikte van de eerste helft maar goedkeuren dan? Kom ik eindelijk ook nog eens in de topschutterslijst voor (weliswaar aan het staartje…). Hopelijk is iedereen weer fit voor volgende week want onder andere Peter F werd bij momenten toch wel hardhandig (of is het hardvoetig) aangepakt door de mannen van Hemiksem. Frustratie is geen goede raadgever en zeker niet op een voetbalplein.

               
JD

13/09/2015: PATRO HOEVENEN – SINT ALOYSIUS

Elk seizoen is het toch weer wat: de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen. Nog maar eens een jaartje erbij op onze (voor sommigen dan toch) gezegende leeftijd. Benieuwd wat dit jaar brengt want na vorig seizoen één jaar in de “vernieuwde” competitie gespeeld te hebben (2 x 35 minuten) hebben we toch gemerkt dat er wat nieuwe ongekende ploegen bijgekomen waren. Van de Deurnese Turners zijn we gelukkig vanaf: die speelden duidelijk niet op hun plaats in onze reeks, wonnen dan ook alles, behalve bij ons hier op ons eigen plein hebben ze twee punten moeten laten en dat zullen we geweten hebben want toen werd bijna de kantine en de gelegenheidsscheidsrechter (Roger) kort en klein geslagen. De kantine zou zich wel laten doen hebben, de Roger daarentegen…

Enfin, met vernieuwde moed beginnen we aan de eerste wedstrijd en dus ook het nieuwe seizoen. Vorig jaar waren we de eerste wedstrijd met 18 spelers, toen was het drummen voor een plaats op het veld, groot is dan ook mijn verwondering als ik de kleedkamer binnenkom en er gemeld wordt dat we met 11 starten. Patrick F is onderweg werd gemeld door zijn lieftallige echtgenote, dus voorlopig nog met zijn 10-en het veld op. Geen ideale start van het nieuwe seizoen dus. Gelukkig beschikken we over een stevig middenveld met Peter F, Hans, Mark P en Roger die voorlopig even de linkerflank voor zijn rekening neemt in afwachting van versterking. Mark J loopt dus alleen in de spits waar wie hem kent weet dat de verdedigers daar meer dan hun handen mee vol hebben. Al vlug blijkt dat Mark P bijzonder veel druk zet op het middenveld en de tegenstrever niet aan voetballen laat komen. Het is op die manier dat Mark P een opgeraapte bal in het middenveld over links tot bij Mark J krijgt en voor hem is het dan een koud kunstje om die tegen de netten te prikken. Onmiddellijk topscorer, zo hoort het van onze topscorer van vorig jaar. En hij doet er zowaar nog een schepje bovenop door na een steekbal op links door te gaan en voor te zetten waar deze keer Mark P kan binnenknallen. 2-0 na een goede twintig minuten, het seizoen begint goed denk je dan. Ondertussen is Hugh ons komen versterken op het middenveld aan de linkerzijde zodat de combinaties nu nóg vlotter over het veld rollen. Wat niet wil zeggen dat de rechterflank geen werk heeft te verzetten want daar loopt zoals altijd Peter F de ziel uit zijn lief achter elke bal. Bij één van die acties komt de bal voor doel waar Mark P weer mooi kan binnenschuiven. 3-0 aan de rust en dan denk je dus dat de wedstrijd wel gespeeld is. Tijdens de rust checkt Peter F even zijn GSM en bemerkt dat Patrick F tóch niet bij ons geraakt vandaag wat niet van zijn gewoonte is want Patrick F is een man van zijn woord. Natuurlijk worden er wat flauwe grappen gemaakt over het (niet) vallen van de duiven e.d., grappen die Patrick F steeds gevat weet te pareren maar vandaag dus niet want hij is er niet. Door onvoorziene omstandigheden kon het niet vandaag wat betekent dat Wim laatste man zal moeten blijven, maar hij heeft zich tijdens de eerste helft geweldig van zijn taak gekweten en kon geregeld al eens mee oprukken om voor nóg meer gevaar te zorgen op het middenveld. De tegenstrever is welgeteld één keer voor Richie verschenen maar na een verre pas werd één van hun spitsen gepast van de bal gehouden door onze linkerback van dienst, uw dienaar wedstrijdverslaggever himself. Sportieve ploeg ook want hij zegt nog bij het teruglopen naar de middenlijn “Goed gedaan maat, goed afgehouden met de schouder.” Een schouderklopje is altijd leuk, zeker als het van de tegenstrever komt. Na de rust schuif ikzelf wat naar voren want Kris die de kantine bemande en ondertussen nog wel één of andere bestuurstaak had te vervullen (hij is niet vies van multitasking) neemt de positie van linkerverdediger in.

Dat zit wel snor voor de tweede helft denk je dan: a walk in the park, met de vingers in de neus. Nee dus. Wie voetbal kent weet hoe snel het kan verkeren. De tegenstrever begint zowaar te voetballen en overklast ons vóór de rust zo geroemde middenveld. Mark P zet weliswaar nog wel druk maar om één of andere onverklaarbare reden vindt hij geen steun meer. Fysieke rompslomp of overmoed? Wie zal het zeggen. Aloysius daarentegen tovert de één na ander vlotte combinatie op de mat en zo wordt het 1-3. Roger besluit nog eens na een weergaloze hoekschop genomen door JD waar de keeper hopeloos onderdoor grabbelt om de bal onbegrijpelijk te missen. Onbegrijpelijk is niet helemaal juist want ik kon nog net zien hoe het ronde ding toch nog eventjes werd geraakt door iemand waardoor Roger toch wel ietwat verrast werd. Volgende keer beter denk je dan. Maar het is aan de overzijde dat het gebeurt. 2-3 en nu voelen we de adem van de tegenstrever toch wel stevig in de nek. Zij krijgen ook vleugels en ons middenveld lijkt wel compleet leeg gespeeld. Na een actie op rechts waarbij volgens sommige van onze spelers de bal over de doellijn was wordt toch nog voorgegeven en kan worden binnen geknald in de korte hoek. 3-3 en de schaarse supporters en reservespelers van Aloysius gaan compleet uit hun dak. Ik zie de bui al hangen en met mij de rest van Patro die langs de lijn staan. Die gaan zeker nog over ons. Ze ruiken bloed en willen bloed zien ook. Een eerste keer komen ze met drie man tegen twee van ons voor Richie opgedoken en vanop een korte afstand mikt er iemand naar de linkerhoek maar dat is zonder onze Richie gerekend die met een sprong waar menig karper jaloers op zou zijn de bal nog uit de hoek duwt. Oef, maar uitstel van executie vrezen we. En jawel, weeral duiken ze met zijn drieën voor de neus van Richie op, het eerste schot wordt nog geblokt door één van onze verdedigers, maar de bal valt pardoes voor de voeten van hun spits die maar heeft in te knallen, wat die ook probeert, maar weer is daar Richie die als een duiveltje uit een doosje met een ultieme reflex met één hand de bal van de doellijn haalt. Grote klasse. Gezien onze eerste helft zou dat toch wel een ietwat onrechtvaardige uitslag geweest zijn. Iedereen had zich al met een gelijkspel verzoend want de schaarse kansen die we creëerden leverden niets op. Zo werd Mark J ten onrechte afgefloten voor buitenspel, iets wat de scheidsrechter Marcel achteraf ridderlijk toegeeft, namelijk dat hij de man rechts (die bij mij stond) niet had opgemerkt, te vlug gefloten dus. Kan gebeuren. Misschien is het daarom dat als de bal na een warrige fase (misschien een kluts) bij Mark P komt en de verdedigers van Aloysius moord en brand schreeuwen om buitenspel, dat Mark P toch mag doorgaan van de scheids, maar uit eerlijke schaamte besluit hij de bal pal op de keeper te meppen, hetgeen hij nadien laconiek verklaart met “Ja wat wil je, ik kon toch niet scoren zeker, ik vertrok uit buitenspel”. Feit is dat hierdoor ambras vermeden wordt, naar ons en de scheidsrechter toe, Aloysius had dit zeker niet geduld mocht hieruit gescoord worden. We besluiten het dan maar op een orthodoxe manier te doen, wanneer niemand het nog verwacht en iedereen zich al had neergelegd bij een gelijkspel, komt er na een (zoveelste) fout op Peter F nog een vrije trap op een 25-tal meter van het doel. Die wordt voor de goal gepegeld waar iedereen verwacht dat Roger (onze dubbele meter van dienst) die zou binnenkoppen, maar die besluit er even zijn haren mee te strelen en het spreekwoordelijke sigarettenblaadje tussen de graszoden en zijn studs te laten, maar als een duiveltje uit een doosje komt daar helemaal links Hugh opgedoken die reikhalzend (hoewel hij ook niet van de kleinste is) met een kopslag de tegenstrever de doodsteek toedient. Eind goed al goed, voor ons toch, Aloysius kan er niet mee lachen, maar het moet gezegd, zij geven sportief hun nederlaag toe. Al bij al een leuke wedstrijd door het fair play van beide ploegen en Aloysius is als ploeg zeker een verademing na de negatieve ingesteldheid van enkele ploegen van vorig en eerdere seizoenen. We zullen geen namen noemen maar laat ons zeggen dat het select gezelschap van voorheen nu omgeturnd is tot een sportief geheel… tenminste, we zullen eerst nog de rest van de tegenstrevers moeten inschatten maar als die van het gehalte van Aloysius zijn dan voorspelt dat een aangenaam en sportief seizoen.    
JD