14/02/2016 PATRO HOEVENEN – STABELINO 6-1

Vandaag spelen we nog eens tegen de laagst gerangschikte, namelijk Stabelino. En dan verwacht iedereen een walk-over natuurlijk. Zeker ook gezien het feit dat we het B-veld moeten sparen dat er bijzonder slecht bij ligt na de overvloedig regenval van de laatste weken en groen licht hebben gekregen om op het A-veld te mogen spelen. Fantastisch toch!?

Het wordt dus een makkie…. Niets is minder waar. Al vlug blijkt dat de ploeg van Stabelino zich versterkt heeft met enkele bonkige buitenlanders. Er wordt dan ook bij de tegenstrever onderling meer Arabisch gesproken dan in een doorsnee moskee in Molenbeek. Geen monoloog van de imam deze keer, wél een aanmoedigen (en ik vermoed soms toch ook uitschelden, mijn Arabisch is niet zo goed als mijn Spaans…) van elkaar. 

Als ik buitenlanders zeg dan is dat vermoedelijk vanwege hun afkomst en zijn het échte Belgen. De enig échte buitenlander is weer Franske, die Limburger, maar die mag vandaag blijkbaar niet meedoen: in volledig plunje staat hij aan de zijlijn toe te kijken en dat zal zo de hele wedstrijd blijven. 

Jammer want Franske is een kleurrijk figuur: in zijn sappig Limburgs moedigt hij telkens zijn medespelers aan en dat zou dit verslag aanzienlijk uitgebreider maken als hij roept “héééééééééééééél goooooeeeeeed jooooooooooh Leeeeeeeeeeeeeeejooooooooooo!”, maar ook Leo is er niet bij vandaag en vervangen door zijn Arabische naamgenoot Mustafa.

Potige jongens zijn die hun hele lijf inzetten bij elk duel. Voorlopig geschiedt dit nog op een sportieve manier. Snel zijn ze ook, een paar van hen toch, ik schat die linkerspits bijvoorbeeld niet ouder dan 32 jaar, wat wel eens zou kunnen natuurlijk als die naar hier komen met hun geboorte uittreksel afgeleverd door de plaatselijke Berberse geitenhoeder. Nee, grapje, ’t zal wel allemaal in orde zijn zeker want de officiële scheidsrechter van KVV heeft alles gecheckt vóór de wedstrijd. Hopelijk kan deze wél fatsoenlijk lezen en schrijven. Ik val bijna van mijn bankje in de kleedkamer als ik zijn honorarium hoor: 30,- € asjeblief. Als die zo 4 wedstrijden kan fluiten op een weekend, dan is dat 120,- €, maal vier weken: 480,- € in de maand begot. Hopelijk doet hij het niet voor het geld maar voor de sportieve inzet en om zijn conditie op peil te houden, zoals onze Marcel bijvoorbeeld: een voorbeeld voor velen, helaas zijn er niet zoveel van dat kaliber.

Genoeg geleuterd. We hebben het moeilijk om de bal vooraan te krijgen, dat is duidelijk. De schaarse aanvallen worden steevast goed gepareerd en zelfs geriposteerd met snelle tegenaanvallen waar we het bijzonder moeilijk mee hebben. Het wordt voor de jongens op de flanken in het middenveld eerst en vooral mee verdedigen, want daar is de nood het hoogst.

Maar als je denkt dat we helemaal niet aan de bak komen heb je het behoorlijk mis natuurlijk. Onze talrijk opgekomen supporters (waarvoor dank!) zien dat Marc P zich vanuit het centrale middenveld via enkele dubbelpassen weet door te zetten op rechts waar hij in een ultieme poging nog twee verdedigers van zich afschudt en de bal hoog voor doel gooit. Daar aan de tweede paal staat Roger maar echt naar zijn hoofd geschilderd is de bal niet, maar dat geeft niet, Roger heeft nog de tegenwoordigheid van geest om, steeds de bal goed in het oog houdend, enkele stappen achteruit te zetten en dan met een ferme knik het leer naar de grond te mikken. Daar heeft hun doelman geen weerwoord op en zo staat het 1-0. Mooi gedaan, zowel voorzet als kopslag. Een schoolvoorbeeld heet zoiets.

Ondertussen blijven de tegenaanvallen van Stabelino ons zorgen baren maar gelukkig zit er altijd wel een voetje tussen of kan Richie die erg alert staat te keepen het gevaar weren. Hier moet dringend nog eens gescoord worden door ons om hen de wind uit de zeilen te halen, en liefst vóór de rust. Voor zulk een klus kan je altijd op Mark J rekenen, die weer in zijn gekende stijl twee verdedigers in de wind zet (om daarna hen de wind uit de zeilen te halen, jawel) en overlangs binnen knalt met zijn linker kattenpoot. Grote klasse weeral, het is te merken dat hij dikwijls naar de wedstrijden van “de gróóóten Anderlecht” gaat kijken.



Even vrezen we dat we met 2-1 de kleedkamer in zullen moeten als hun vlugge spits de bal ideaal krijgt toegespeeld en van aan de middenlijn alleen op Richie afstevent. Die heeft echter zijn doel verkleind door gepast uit te komen, maar ik zie dat hij maar over de grond links of rechts het leer heeft te mikken. Onbegrijpelijker wijs besluit hij over het doel. Een zucht van opluchting bij ons, tal van Arabische vloeken bij Stabelino die wél zouden misstaan in een doorsnee moskee van Molenbeek…

De tweede helft dan waar wij weer traditiegetrouw enkele wissels doorvoeren. Hugh komt o.a. op de linkerflank, Peter VDG en Mark J rusten ook even uit, zo is de ploeg toch behoorlijk door elkaar gehaspeld. Nu blijkt dat al een heel seizoen eigenlijk geen probleem bij ons te zijn: welke opstelling er ook op het veld staat, het draait altijd behoorlijk vlot. Vlotter zelfs dan de eerste helft, als we mogen afgaan op het scoreverloop toch. Alleen Brian speelt in het begin ondermaats voor zijn doen, maar dat kan misschien ook aan de twee Duvels liggen die hij vóór de match naar binnen heeft gegoten via zijn keelgat? Hij lijkt wat zenuwachtig ook, maar duikt toch geregeld gevaarlijk vóór het doel op. Zo komt één van zijn afgeweerde schoten bij Patrick F (onze laatste man nota bene) terecht en die mikt de hoog opspringende bal met een perfecte boog net onder de dwarslat waar een verdediger wanhopig probeert nog weg te koppen, in eigen doel echter, hoewel de bal al achter de lijn is. Al een geluk dat het net bewoog want de ervaring leert dat als Patrick F scoort, dat gewoonlijk niet gezien wordt door de scheidsrechter…

Mooi doelpunt en zo staat het 3-0, wat ons toch wat meer gemoedsrust zou moeten geven. En zo is het ook: Peter VDG kan nog eens lekker binnen knallen, Brian schakelt op de rechterflank vlot drie verdedigers uit en schiet dan met links heerlijk binnen, en Marc P mikt van aan de grote rechthoek naar de rechter winkelhaak. Niet goed genoeg echter, want het is tegen de paal… maar aan de juiste kant zodat die bal er ook nog ingaat. Allemaal mooie doelpunten, laat ons hopen dat er nog zo vele komen dit seizoen.

Eén tegendoelpuntje hebben we toch moeten slikken en daar zal Richie niet zo blij mee zijn want die wil altijd de 0 houden, maar hier was ondanks zijn kattensprong niets tegen te beginnen: mooi uitgespeeld en dan van erg dichtbij op doel geknald.

Al bij al een leuke wedstrijd afgezien van één akkefietje waar één van hun middenvelders eerst al een opstootje had met Hans die, zoals iedereen weet, zich niet zomaar laat opzij zetten door 95 kilo die tegen hem inbeuken en Hans krijgt terecht een vrije schop toegekend. Jammer dat die middenvelder zich daarna wou revancheren door met gestrekte voet óver de bal naar het scheenbeen van Hans te mikken. Gelukkig was het ernaast. Slechts geel voor deze kaart, voor mij vliegt zo iemand eraf, dat was écht bedoeld om iemand te kwetsen. Opgelet: onderstaand fragment is NIET voor gevoelige kijkers!!!



Ondertussen is de wedstrijd van 21 februari uitgesteld wegens hevige regenval. De uitwedstrijd tegen Alberta Schilde zal dus hoogstwaarschijnlijk beslissend zijn voor de titel indien er verder geen wedstrijden worden uitgesteld. Ik hoop alvast dat die van 6 maart afgelast wordt want het ziet ernaar uit dat ik die moet missen. Niet dat mijn voetbalspel zal gemist worden, mijn verslag daarentegen…

JD

07/02/2016 V.O.S. REINAERT - PATRO HOEVENEN 1-3

Moeilijke verplaatsing vandaag en wel om twee redenen.

Ten eerste voert deze wedstrijd ons naar Sinaai (lees Sjnouj in plaatselijk dialect) wat niet bij de deur is, namelijk achter Sint-Niklaas. Deze jongens spelen tóch in de Antwerpse afdeling van het KVV want anders moeten ze richting Gent en dat is nóg verder voor hen.

Ten tweede is het een taaie tegenstander die als ze thuis spelen wel wat klassespelers laten meedraven van hun andere veteranenploeg, vooral in het middenveld dan, en ze hebben de “gebroertjes van de Kerkhof”. Ok die heten niet echt zo maar ze doen me aan die Hollandse voetballende broers denken al was het maar om de intelligentie die zo van hun gezicht afdruipt. Twee taaie natuurbrokken zijn het en de term “mutten” is hen niet onbekend. Geert kan er van meespreken, hij heeft er zijn akkefietje met een ex-ploegmaat aan te danken. Die broertjes kunnen dan ook het bloed van onder je nagels halen, wie Geert kent weet dat hij gesteld is op het bloed onder zijn nagels en dat niet zomaar zal laten weghalen.

Het is een bijzonder mistroostige ochtend deze 7 februari: ik heb net op de radio vernomen dat Eddy Wally overleden is. Nu raakt me dat niet zozeer als het overlijden van David Bowie, maar het is toch weeral een “artiest” (in de ruimste betekenis van het woord) die er het bijltje bij moet leggen. We zullen de uitspraak “gewaaaldich” zeker missen. Zijn liedjes daarentegen…

Even is er consternatie als we denken dat de ceremoniemeester van de begrafenisondernemer gearriveerd is maar dat is slechts Wim die op zijn Paasbest (nochtans is de Krokusvakantie nog maar net begonnen) komt aangereden in zijn slee. Ja familiefeestje straks na de wedstrijd, en of hij eventueel vroeger door kan gaan want hij moet nog ergens in Vlaams Brabant zijn. Meerijden met hem kan ook, maar dan moeten we wel een plaatske zien te vinden tussen de bloemen. Nee geen kransen, en de kist is er ook (nog) niet bij…

Gelukkig komen we zonder brokken of kleerscheuren (Geert reed vóór ons uit deze keer) ter plaatse en het is één van de broertjes die zich blijkbaar over het wedstrijdblad ontfermt. Het zal ook de scheidsrechter van dienst blijken te zijn: dat belooft dus. Zijn broertje loopt hier ook rond maar die zal ook niet meespelen, hij is namelijk net geopereerd aan zijn hart. Nu dwingen zich natuurlijk flauwe grapjes op over de chirurg die bijzonder bij de pinken moet geweest zijn die dag om dát te vinden, of nee, geen chirurg, het was een steenkapper… Maar nee, flauwe grapjes, daar doen wij niet aan mee en we wensen hem dan ook een spoedig herstel en blijkbaar zal dat wel los lopen.

De wedstrijd dan waar we met volle moed aan beginnen. Filip is zoals jullie wel al weten niet bij (enkele weken buiten strijd) en Mark P, Brian, Peter F, Hans, Roger en ikzelf zullen dus de klus in het middenveld moeten klaren. Gelukkig is ons spitsenduo er weer bij, Mark J is meegekomen hoewel hij altijd opziet tegen de verre (én vroege!) verplaatsing, en Peter VDG staat ook weer te trappelen van ongeduld om zijn goaltje mee te pikken. Trappelen inderdaad want het is koud aan de zijlijn en Peter VDG had zich vergist van uur en is daarom rijkelijk laat gearriveerd. Gelukkig heeft hij een supersnelle Porsche onder zijn bips en is hij nog ruim tijdig aangekleed. Vooraan zullen Mark J en Brian proberen de boel open te breken en al vlug leidt dat tot de eerste kans die echter rakelings naast gaat. Goed begonnen, maar het blijft opletten want Reinaert heeft er vooraan ook een snelle spits bij lopen (Nr. 11) en die maakt het Fred bijzonder lastig maar Fred anticipeert zoals steeds heel goed en kan meestal de bal goed wegkoppen zodat zij niet aan kansen toekomen en onze Çois (Richie had merkwaardig genoeg voor een halve Amerikaan die in Hoevenen woont, een Antwerps kwaaltje: last van de nek) een redelijk rustige eerste twintig minuten heeft.

Brian (die deze week zijn schaatsen heeft ingewisseld voor studs) maakt het de tegenstrever bijzonder moeilijk door steeds op te zitten en hen niet aan combineren toe te laten komen. Ook Hans schakelt geregeld een versnelling hoger en integreert zich in middenveld en zelfs aanval: altijd een lastige klant die Hans, maar ja, wat wil je, hij heet officieel dan ook Johan, en dat Nederlandse Johannen kunnen voetballen dat hoeft geen betoog als we denken aan de Cruijffs en Neeskensen van Ajax in de jaren zeventig. Hans is echter niet van Ajax maar van Driel. Je zou het niet zeggen nochtans.

Mark J heeft naar goede gewoonte ook al een paar leuke kansjes weten te creëren maar nog niet weten verzilveren. Hij wordt geregeld gevoed door Roger die op links midden een aardige wedstrijd aan het spelen is. Met zijn linkerpoot lanceert hij Mark J geregeld de diepte in maar enkele stugge verdedigers maken hem het leven lastig. Mark J is dat natuurlijk gewoon. Zo is het dat bij een ver en hard schot van hem de bal terugspringt in de voeten van Wim die er prompt zijn linkerpoot tegen zet en de bal verdwijnt in een strakke lijn in het doel, wel een gebroken lijn want een verdediger kon hem nog net even raken maar dat bemoeilijkte natuurlijk het werk van de doelwachter van dienst en die kan zich alleen maar omdraaien en de bal uit zijn netten halen. 0-1

Doelman van dienst blijkbaar want erg zeker staat die niet te keepen. Zo laat hij de bal bij een hoge voorzet door zijn handen glippen en kopt hij die tot ieders consternatie ongewild terug het veld in. Erg onorthodox en dat vinden ook zijn ploegmaats die zich vertwijfeld in het haar krabben en aan de zijlijn verschijnt er een brede grijns op het gelaat van de karige supporters van Reinaert.

Onze trouwe support(st)er is er natuurlijk ook weer bij: Nancy. Geen grijns bij haar echter maar wel uitbundig gelach en zelf gejuich want na een schot van (alweer) Mark J komt de bal bij Mark P die op zijn beurt keihard binnenknalt. 0-2 en we kunnen gaan rusten met een euh… rustig gemoed. Ondertussen is Fred wel even naar de zijlijn moeten komen want na het 135e spurtje dat hij moest trekken tegen die dekselse nummer 11 moet hij er even af. Hij was er eigenlijk al af, eraf gelopen, bekaf. Ik neem dan maar even zijn plaats in tot aan de rust, ’t is inderdaad een lastige klant die 11 maar we houden hem met zijn allen in de tang, niet in het minst dankzij ons slot op de verdediging Patrick F die hem al een paar keer met één van zijn befaamde slidings (gaat prima op dit zompige doch goed bespeelbare veld) de bal afsnoepte, of de rest van “zijn” verdedigers goed stuurt en aanwijzingen geeft. Zo is het heerlijk verdedigen, en hij zit ook nooit verlegen om dan een (figuurlijk) schouderklopje uit te delen. Grote klasse, maar daar is onze ploeg voor gekend: niet zagen en klagen tegen elkaar, maar wel mekaar helpen en bijsturen. Zo hoort het.

Zoals gezegd moet Wim dan wat vroeger verdwijnen. Jammer want hij speelde weer op een bijzonder hoog niveau en je mag dat letterlijk nemen: “uug speileh” zoals Goethals dat altijd zei ligt Wim wel want hij dook geregeld in de grote rechthoek van Reinaert op. Fred neemt weer post op de linkerback zodat ik verhuis naar de spits waar Mark J even wil rusten, waarschijnlijk om zijn beproefde rug wat te sparen. Zij aan zij met die andere spitsbroeder, Peter VDG. Ik ben benieuwd of hij het even goed zal doen als op de schoolbanken die hij dit schooljaar terug heeft opgezocht om Spaans te leren. Ik zal hem eens enkele Spaanse vloeken moeten aanleren, dat maakt altijd meer indruk dan een “godverdoeme” of “allez”. We doen wel ons uiterste best maar het is niet makkelijk, er zijn bij die kerels blijkbaar enkele grote (en kale) jongens bijgekomen die zeker twee keer zo breed zijn dan ik en zich bij hoekschoppen nóg breder maken door wijd hun armen te spreiden: ik vraag me af of dat toegestaan is?

De scheids laat het wel toe, en het moet gezegd, een scheidsrechter die bijzonder degelijk en correct fluit en af en toe commentaar geeft maar altijd heel kordaat en kort: geen discussie mogelijk. Hij volgt het spel ook op de voet en staat soms zelfs gelijk met de speler die buitenspel staat om vervolgens bij de tegenaanval weer helemaal aan de overkant te zijn. Chapeau hoor.

Ondertussen merken we toch dat Wim er niet meer bij is, hij staat nu zelf even aan de zijlijn vertwijfeld te kijken hoe we bij wijlen tegen ons eigen doel worden gedrukt. Ik vind dat er iets moet gebeuren want zélf kan ik niet genoeg druk zetten of gevaarlijk zijn vóór doel. Misschien één keer bij een hoekschop, OK, maar ik kom nét te laat om in volley een voorzet van Peter F in één tijd over te nemen. Er staat iemand aan de zijlijn die dat beter kan en ik wenk hem dan ook om mijn plaats in te nemen. Ik sta nog maar net aan die zijlijn als ik zie hoe een niet eens zó hard schot naar onze Çois wordt verzonden die de bal maar voor het oprapen heeft en luidkeels “JA” roept, maar net op het moment dat hij roept zet Geert in een ultieme poging de bal in hoekschop te verwerken zijn voet ertegen en rolt de bal aan de voor ons verkeerde kant van de paal het doel in.

Jammer want nu gaan we het misschien nog moeilijk krijgen met een 15-tal minuten te spelen nog. Onze kansen zijn eerder schaars maar wel levensgevaarlijk natuurlijk met Mark J en Peter VDG in de spits. En zo is het dat bij prima uitverdedigen (er werd deze match omzeggens nooit blindelings weg gekeild) de bal bij Roger komt die Mark J “nú Roger” hoort roepen en Roger Makske lanceert met een lange boogbal die fluks wordt meegenomen en ondanks een opzittende verdediger van aan de grote rechthoek met een krul om u (kort voor Uheeftgeengedachthoeideaalmooidezebalgekruldwerd) tegen te zeggen tussen de duikende keeper en de linkerpaal de netten bolt. 1-3

Roger maant me dan aan om zijn plaats in te nemen want “iedereen moet toch evenveel spelen”. Ja ik was al linkerback, spits, nu dan maar linker middenvelder. Welke functie heb ik nog níet gehad in deze ploeg eigenlijk? Cornervlag, dat zou ik nog kunnen zijn, maar dan moet ik wel eerst weer eens wat afslanken. Nee grapje, ik speel op elke plaats graag, alleen libero of voorstopper ligt me niet zo, en ja, vroeger heb ik ook wel eens onder de lat gestaan, als doublure voor… Guido Belcanto, inderdaad, ik heb samen met de Guido nog in dezelfde ploeg gespeeld, nog dikwijls meegereden in zijn oldtimer (een paars-witte Cadillac!), dát waren nog eens tijden!

Als we denken dat de buit binnen is, gebeurt natuurlijk weer het onvermijdelijke: hun aanvaller krijgt de bal toegespeeld in de grote rechthoek en twee onzer verdedigers (ik denk Geert en Patrick F) gaan naar hem toe en ik zie hem werkelijk opspringen en neergaan. Normaal gezien wordt daar nooit voor gefloten maar omdat ze toch met tweeën erop af gingen denk ik is het dat de scheids voor strafschop fluit. Aiaiai, en nog 3 minuten te spelen: dat kan nog link worden. De strafschopnemer legt de bal op de stip en ik hoor nog hun Nr. 11 zeggen: “Aan die keeper te zien gaat die direct plat: hoekske kiezen”, ik sis nog vantussen mijn kiezen “Wacht maar manneke”. Çois gaat de strafschopnemer van dienst nog even wat intimideren door óp de stip te gaan staan vooraleer hij de bal erop kan leggen, maar concentreert zich dan tot het uitsterste zoals onze Çois dat kan. De bal vertrekt naar de linkerhoek (rechts voor Çois) en als ik die zie vertrekken denk ik nog “Daar kan hij nooit meer aan”. Dat is buiten onze Çois gerekend die met een ware kattensprong… nee, dat doet hem niet alle eer aan: een ware POEMAsprong met beide handen de bal in hoekschop verwerkt. Magnifiek, ik kan mijn ogen bijna niet geloven want slecht was deze penalty zeker niet gegeven. Ik kreeg een déjà-vu met Oliver Kahn in de finale van de Champions League (zie hieronder)

Zo winnen we uiteindelijk met 1-3: eind goed al goed. De drie punten zijn binnen, volgende week van hetzelfde graag tegen de laatst geklasseerde. De Jupiler 33-ers smaken bijzonder in de kantine van V.O.S. Reinaert die ons overigens heel sportief het beste wensen en sommigen hopen stiekem dat wij kampioen worden en niet de mannen met de ooglapkes.

JD

24/01/2016 OSSLA ROZEMAAI - PATRO HOEVENEN 1-6

De eerste wedstrijd van het nieuwe kalenderjaar. De nieuwjaarsreceptie, die zoals elk jaar heel gezellig was, is weeral verteerd en we kunnen er weeral met nieuwe en verse moed tegenaan. Aangezien we een lokale derby spelen (Ossla speelt op de terreinen van Polderster) dwingt een verplaatsing met de fiets zich op. Ik fiets nochtans heel alleen op mijn stalen ros door de Hoevense polders richting Putte, het is dan ook geen ideaal fietsweertje: een grauwgrijze lucht en een venijnig windje uit noordwestelijke richting. Wie mij kent weet natuurlijk dat dat mij niet kan weerhouden om tot ginder te trappen. 

Hoewel het oorspronkelijk leek dat we wat spelers tekort zouden komen, zijn er toch een 17-tal gegadigden komen opdraven voor deze wedstrijd. De kleedkamer, zeg maar een veredelde varkensstal, is dan ook te klein als je weet dat onze koelbox al ruim de helft van de vloer in beslag neemt. Vlug omkleden is de boodschap, erg warm is het daarbinnen ook niet. Toch is het nog heel wat comfortabeler dan toen ik met jeugdclub “Den Uil” in Zwijndrecht iets dat op voetbal moest lijken speelde: ik herinner me dat daar toen van die plastic tuilen stonden waarin het water meer dan eens al een ijskorst vertoonde. Het was toen kwestie van je na de match zo vlug mogelijk aan te kleden na voorzichtig met dat ijskoude water het zweet van je af te vegen, en ja, ook al eens geronnen bloed, vooral onze derbies tegen “Were Di” (google het maar eens, dan zal het wel duidelijk worden…) waren legendarisch. Het Vlaams Huis heette dat toen ook, als ik me niet vergis bestaat dat nog in de Polderstraat, in tegenstelling tot de jeugdclub: dat is nu een bejaardentehuis.

Mooie tijden waren het, maar we dwalen weeral af. Het veld ligt er nogal behoorlijk bij, dat kan ook niet anders als je weet dat de voorzitter van “Polderster” geregeld over het gras walst met zijn Jaguar en aanhangende… “wals”.

Met zijn vijven (kan ook zessen geweest zijn) staan we dus aan de lijn naar onze makkers te kijken die met vereende moed aan de wedstrijd beginnen en al vlug de tegenstrever onder flinke druk zetten. Hun verdediging moet voortdurend op hun qui-vive zijn en wanneer Mark J weer eens briljant vrijgespeeld wordt door Filip, Mark P en Hans (Brian staat nog rustig aan de lijn te genieten van zijn sigaretje, wij daarentegen staan in de stank, waarvoor dank beste Brian), dan plaatst Mark J de bal subliem met buitenkant linkervoet de bal in de rechter bovenhaak, daar waar je zou denken dat de keeper hem niet verwacht. Dat is echter buiten deze doelwachter van Ossla gerekend die goed anticiperend met twee vuisten de bal wegrammelt, maar helaas voor hem recht in de voeten van Mark P die schuin voor het doel geposteerd staat en het leer weer snoeihard naar de kleine rechthoek zendt alwaar een verdediger pardoes het ronde ding in eigen doel verwerkt omdat Peter VDG hem in de nek ademt, niet dat Peter een slechte adem zou hebben, maar Peter is bijzonder gretig na een noodgedwongen rust van zeker bijna 10 weken en x-aantal beurten bij de kinesist, een kinesist waarvan de zoon trouwens meevoetbalt bij onze tegenstrever. 1-0 en we zijn nog geen 4 minuten ver schat ik. Onmiddellijk worden er pronostiekjes gemaakt door ons verzameld B-elftal (lees: eigenlijk A-elftal maar niet zo kapitaalkrachtig als degenen die op het veld staan en ongetwijfeld met een financiële geste naar de kapitein toe zich hebben weten laten opstellen vanaf minuut 1). “Ik denk dat het 1-7 wordt” zegt onze sponsor, anderen houden het wat voorzichtig bij 0-4 of 0-5.

Die pronostiekjes worden overigens vlug opgeborgen als enkele dartele hindes voorbij snellen, de aandacht is vlug afgeleid. Het moet wel gezegd dat enkele strakke vrouwelijk billekes in joggingpak ons meer kunnen boeien dan het spel (VOETBALSPEL bedoel ik hé) van onze makkers. Ach ja, boys will be boys.

Ondertussen wordt Filip eens duchtig onderuit geschoffeld en komt daarbij ongelukkig (wet van Murphy) neer op zijn hand, een hand dat overigens al gekwetst was door een accidentje thuis: ergens onzacht mee in aanraking gekomen, en nee, het was niet de wang van zijn echtgenote. “’t Gaat wel” prevelt hij als hij terug overeind krabbelt, en nadien speelt hij met uitgestreken gezicht verder. Al een geluk want mede door het middenveld weten onze voorspelers kans op kans te creëren en zo kan eerst Mark J mooi overlangs binnenschieten, en ook Peter VDG heeft nog eens gescoord na zijn lange noodgedwongen afwezigheid. 0-3 dus al, en we zijn nog maar 20 minuten bezig. 

Ook Mark J wordt onzacht onderuit gehaald in de grote rechthoek en Marcel die weer van de partij is (topkerel Marcel waar je altijd op kan rekenen, want er was weer geen officiële scheids aangeduid) kan ditmaal niet anders dan naar de stip wijzen. Die penaltystip is de geliefkoosde plek van onze kapitein en ploegverantwoordelijk Peter F die dan ook zijn verantwoordelijkheid opneemt en er 0-4 van wil maken. Hij besluit echter op de keeper (ja die speelt ook mee, zeker bij penalties) maar de rebound is voor Mark J die zoals steeds fluks het strafschopgebied was binnengelopen toen Peter F de bal naar de keeper trapte. Dus eigenlijk was het wel een assist van Peter F, of in feite was het een één-tweetje: Mark J (via strafschopfout) naar Peter F, die hem terug aan Mark J geeft via de keeper. Mooi samenspel en dat is ook zo voor de rest van de eerste helft waar nóg een doelpunt uit voorkomt via Mark J die zoals jullie allen wel weten niet veel nodig heeft om te scoren, tot wanhoop van de tegenstrever, die in tegenstelling tot ons maar één vervanger aan de lijn hebben staan.

Ondertussen is het serieus beginnen miezeren en de wind die nu nog harder waait maakt het er voor ons niet aangenamer op aan de zijlijn, dus vluchten wij terug de stal in. Richie is ondertussen nog eens één keer afgefloten voor buitenspel… hij werd in zijn groene trui verkeerdelijk aanzien voor een Rozemaaier, kan gebeuren natuurlijk. De verdediging heeft een rustige eerste helft erop zitten en met Patrick F en Stan als centraal duo achterin weet je op voorhand dat er geen gevallen steken dienen te worden opgeraapt. Iedereen speelde trouwens op een bijzonder hoog niveau en zo zien we het graag bij het begin van het nieuwe jaar.

Over de tweede helft kunnen we vrij kort zijn… Heel de ploeg vertimmerd, vooraan komen Ronny en Carl. Onze sponsor is er natuurlijk op uit om nog eens een goaltje te maken want hij zal gedurende een lange periode niet meer mee kunnen sjotten wegens verhuis en inrichting van zijn nieuwe woonst: terug in Hoevenen. Tja Kathleen draagt de broek thuis, maar Carl mag ze wel wassen en strijken… Hij is dan ook bijzonder opgetogen als hij de bal tegen de netten kan prikken na weer mooi vrijgespeeld te zijn door Filip, of Mark P, of Hans, wie was het eigenlijk? Brian kan het niet geweest zijn want die had de dag voordien zijn sportzak in de wagen van een vriend laten staan en staat nu te schaatsen op voetbalschoenen zonder studs. Bijzonder lastig, maar hij maakt het de tegenstrever toch nog euh… lastig. Een ijshockeycarrière zit er misschien nog in voor Brian. Ronny duikt geregeld voor de keeper op maar kan zijn kansen niet verzilveren, ook een loepzuivere voorzet vanop links naar zijn kranige kruin kan hij helaas niet binnenkoppen. En zo blijft het dan 0-6 en maakt Rozemaai zelfs nog een tegentreffer: ondertussen waren er wel plots 4 nieuwe reservespelers komen opdagen en die waren toch wel wat van een ander kaliber dan hun makkers van de eerste helft. Al en al toch verdiend gewonnen natuurlijk met 1-6 dus onze sponsor zat er niet zover naast met zijn 1-7. Ik vermoed dan ook dat Ronny bewust naast die bal heeft gekopt om Carl de winstpremie van de pronostiek niet te laten opstrijken.

Enig minpuntje is echter dat Filip zijn hand ondertussen behoorlijk is opgezwollen: dat moet wel wijzen op een breuk. Achteraf blijkt dat ook zo te zijn (zie foto: nee niet de onderste, de bovenste, de onderste is een foto van Fred na zijn eerste huwelijksnacht).

Ook Ronny zal niet meer aan de bak komen dit seizoen wegens een aanslepende achillespeesblessure. Jammer, maar gelukkig is onze kern breed genoeg om dat op te vangen.

’s Avonds blijkt dan dat City Pirates weer punten heeft laten liggen waardoor wij aan de leiding komen, voor het eerst dit seizoen, weliswaar met een wedstrijd minder gespeeld, maar aan de leiding is aan de leiding. Dat wil zeggen dat als wij al onze wedstrijden winnen, het onderlinge duel met City Pirates de doorslag zal geven voor de titel. Dat wordt smullen die wedstrijd! En alvast proficiat voor iedereen met deze eerste plaats.

JD

10/01/2016 SINT ALOYSIUS - PATRO HOEVENEN 3-5

27/12/2015 - SAVA - PATRO HOEVENEN 0-10

Toevallig diezelfde avond de film van "De Kampioenen" op TV. Wat hoor ik de trainer daar zeggen? 0-9: kan het nog erger? Ik schater het uit tot consternatie van mevrouw Dias: tja, uiterlijke binnenpretjes.