20/12/2015 PATRO HOEVENEN - OLSE MERKSEM 1-2

20/12/2015 PATRO HOEVENEN - OLSE 1-2

Vandaag weeral tegen OLSE Merksem. De heenmatch was heel raar verlopen: we komen daar 0-1 achter maar zijn zelf beter dankzij ons goed samenspel. Totdat bijna de helft van de ploeg uitvalt wegens blessureleed (Patrick VDW iets verrokken, Wim ook al, en nog een paar hinkende spelers), maar toch overtuigend gewonnen met 2-5. Benieuwd wat het vandaag wordt dus.

Onze topscorer is er alvast niet bij dus moet er wat geïmproviseerd worden, Peter VDG is immers ook nog altijd gekwetst. Tot overmaat van ramp heeft Hans pijnlijke kuiten door een ietwat te enthousiaste verhuis. Staat dat niet in het contract dat onze spelers moeten ondertekenen bij hun aansluiting dat ze de dag vóór een match niet mogen verhuizen? Dan wordt het dringend tijd dat dat erin gezet wordt. Ronny komt dus weer voorin in de spits en Brian krijgt weer een vrije rol om tussen middenveld en spits het spel te beheersen (duiveltje-doet-alles dat overal opduikt).  Zélf is hij er niet zo gerust in want hij heeft een slechts korte nacht achter de rug, en dat ruik je ook…  Maar wie Brian kent weet dat dat eigenlijk geen probleem mag zijn, integendeel, hoe minder geslapen hij heeft hoe scherper hij staat zo lijkt het wel.

Een officiële scheidsrechter van het KVV: dat wordt weer lachen… Hij is hier al eens geweest en roept ons weer met zijn allen bij zich voor eerst een korte preek (mannekes, niet reclameren op buitenspel, ik kan dat niet altijd zien, ik beslis, als de bal over is eerlijk zijn, ik kan dat niet zien, bla bla bla). Het blijkt al vlug waarom hij dat niet altijd kan zien: zijn actieradius beperkt zich tot de grote (eigenlijk toch nog relatief kleine) middencirkel en vijf meter daarvóór en daarachter. Dat ziet er dus zó uit:

Hóóg tijd dat Carl en ikzelf die cursus voor scheidsrechter gaan volgen want het niveau van die officiële scheidsrechters is soms toch wel bedroevend en dat zouden wij toch beter kunnen me dunkt. Het is natuurlijk de fysieke conditie (of beter gezegd: het gebrek daaraan) dat aan de basis ligt van dat niveau (als we al van niveau kunnen spreken bij deze brave man) wat ook blijkt uit zijn houding en postuur bij zijn voorafgaande preek: zijn broek is opgetrokken tot aan het middenrif, misschien om zijn imposante buik te verbergen, maar het resultaat is potsierlijk: het lijkt wel of hij een buikje heeft ter hoogte van zijn borstkast nu. Ik twijfel nog even of ik er een foto van zou nemen voor dit verslag, maar heb daar maar wijselijk van af gezien, je weet nooit hoe zo iemand reageert. Spijtig ook dat Marcel niet kan fluiten want die volgt het spel wél nog op de voet en is heel alert en van hem weten we wat we kunnen verwachten: je kan inderdaad niet álles zien als scheidsrechter, zeker niet zonder grensrechters, maar Marcel is ook gewend te fluiten bij volwassenen terwijl deze man (had hij zélf aangegeven vorige keer) meestal alleen maar jeugdmatchen fluit. Dat kan Hugh trouwens beamen die in zijn functie als trainer of begeleider hem al dikwijls is tegengekomen, en bij de jeugd is het natuurlijk makkelijker fluiten vanuit die middencirkel (het veld is namelijk niet zo groot). Soit, genoeg geleuterd over de scheidsrechter, helaas komt hij in de rest van het verslag ook nog wel een paar keer voor.

De wedstrijd dan: met goede moed zoals altijd trekken we ten aanval. Eerst even voorzichtig de tegenstander inschatten door de bal rond te spelen. Zélf mag ik nog eens op mijn favoriete stek vertrekken, namelijk rechts op het middenveld. Geert ziet dat natuurlijk onmiddellijk zitten want hij weet dat, als hij eens vooruit wil trekken in de “schwung” van een actie, ik graag van hem overneem. Zover komt het echter niet want ik word al onmiddellijk vooruitgestuurd door Brian die me goed lanceert op rechts waar ik ter hoogte van de grote rechthoek maar toch vrij ver aan de buitenzijde van het veld de bal wil voorgeven met één van mijn gekende zwiepers. Ik zie Hugh of Ronny de bal al binnenkoppen, maar net op het moment dat ik de bal wil voorgeven springt die op op één van de talrijke kluitjes, verkeerd geraakt natuurlijk, en halfweg tussen het doel en de cornervlag verdwijnt de bal achter. “Dat begint goed”, denk ik dan, als ikzelf zo iemand een bal zie raken denk ik altijd van “hoe is dat toch mogelijk manneke, leert sjotten”, maar het veld speelt ons wel degelijk parten. Zo is er een hele strook pure modder die wel omgeploegd lijkt door een kudde varkentjes op zoek naar truffels, en daar moet ik telkens weer door. Hoog tijd dat de gemeente hier iets aan doet, naar het schijnt zijn er plannen om volgend jaar dit veld helemaal om te ploeg, opnieuw te draineren en zelfs te verhogen. “’t Zal schoon zijn als het af is”, denk ik dan, ondertussen is uiterst moeilijk te bespelen. Ook Mark P. heeft er blijkbaar last mee merk ik, zijn baltoetsen zijn niet altijd even fluwelig als anders. Toch kunnen we een eerste kans afdwingen en wordt Brian mooi diep gestuurd, omspeelt hij handig twee verdedigers, duikt alleen voor de keeper op en… geeft dan een pasje naar links waar Hugh komt aangesneld die mooi achter de bal was gebleven en maar binnen heeft te leggen.1-0! Jawadde, dat is natuurlijk zonder de scheidsrechter gerekend die op zijn dooie gemakjes komt aangewandeld en het doelpunt afkeurt wegens buitenspel. Hugh was nochtans goed áchter de bal gebleven, maar ja, als je op 40 meter afstand staat kán je dat natuurlijk niet gezien hebben. Dus géén 1-0 maar 0-0. Richie heeft er tot nog toe een vrij rustige eerste helft op zitten, een paar kansjes van de tegenstrever maar zonder noemenswaardige wapenfeiten. Patrick F, Wim en Stan ruimen alles goed op zoals we van hen gewend zijn, Carl staat goed te verdedigen en Geert dekt zijn mannetje degelijk af. Carl is wel op de positie van Ronny gaan spelen, in de spits, want deze laatste heeft nog steeds last van een opspelende achillespees en moet hij ondanks zijn zeer verdienstelijke eerste helft, de wedstrijd staken. Het moet gezegd dat Carl zijn uiterste best doet om te scoren en zich heel goed aanbiedt en zo wordt hij uiteindelijk prima aangespeeld (door zijn broertje als ik me niet vergis) en kan hij de bal binnenknallen, waardoor we dan tóch nog met een 1-0 voorsprong de kleedkamer in kunnen.

Tweede helft dan en de ploeg wordt wat omgegooid want er staan een paar reservespelers naar goede gewoonte te trappelen aan de zijlijn om in te vallen. Roger speelt nu op links in het middenveld en Hugh is verhuisd van links naar rechts. Carl staat ondertussen te trappelen om zijn tweede doelpunt te maken, maar je mag dat letterlijk nemen, want hij trappelt ietsje te veel en raakt de bal nooit goed. Zo kan hij een voorzet van zijn broertje Brian (alweer) niet raken hoewel die ideaal voor zijn voeten werd geschilderd. “Verkeerde voet gekozen” verklaart hij achteraf. Jammer, 2-0 (en dat had het ondertussen al moeten zijn wegens die onterecht afgekeurde goal) had bij OLSE wel de boeken dicht gedaan. Hoekschop dan maar, maar Roger kopt van erg dichtbij onbegrijpelijk hard naar de grond en de bal gaat naast de verkeerde kant van de paal buiten. Je voelt hem al komen zeker? Wie niet kan scoren, krijgt het deksel op de neus. Het middenveld van OLSE begint beter en beter te draaien en zo kunnen zij na een uitgespeelde kans gelijk maken. 1-1. Met de moed der wanhoop proberen we nog te scoren maar het wil maar niet lukken. Het is zelfs Richie die met een wereldsave moet verhinderen dat OLSE nog met de drie punten naar huis zou gaan. En als iedereen zich al verzoend heeft met een gelijkspel, gebeurt toch nog het onvermijdelijke: hun spits wordt bij een tegenaanval goed gelanceerd en kan met een slim lobballetje onze Richie verschalken, een Richie die daarnet nog bewonderend werd toegejuicht door zijn enthousiaste zoon maar die nu baalt als een stekker, net als iedereen, behalve die van OLSE natuurlijk. Die hadden zich waarschijnlijk ook niet meer aan de drie punten verwacht maar nemen ze toch maar mooi mee naar huis. Rest me niets anders dan de scheidsrechter te feliciteren voor zijn puike match, wat ik ook sportief doen, hem de hand toesteek en met een brede glimlach “Goed gewandeld!” toezeg. Hij kijkt even vertwijfeld of hij het wel goed verstaan had maar ik ben ondertussen al weg, die kan mij toch nooit meer inhalen…

Als het bij de rust 2-0 had gestaan en de resem kansen net na de rust er waren ingegaan, dan hadden we deze match nooit kunnen verliezen. Helaas is het anders, wat me dwingt tot dit verslag van een verliesmatch en dat is iets waar ik verder geen inkt (lees: digits op een website) aan verspil. Volgende week beter, maar ja, dat zei ik vorige week ook al.

JD

Alles kan beter, ook scheidsrechterlijke dwalingen, dat kan iedereen overkomen, maar hier om jullie een beetje te vermaken een TOP 10 van missers door de scheids.

13/12/2015 STABELINO - PATRO HOEVENEN 1-5

Een verplaatsing naar de skipiste van Deurne, een gekend traject voor ons. Een aantal weken geleden waren we hier al eens om tegen Deurne O.B. te spelen (waarom moet ik altijd aan tampons denken als ik de naam van die ploeg lees of hoor?), vandaag is het tegen de allerlaatste in de rangschikking, Stabelino. Dat is ooit wel anders geweest want ik herinner me dat we het hier vroeger dikwijls lastig tegen hadden, zo was er een seizoen waar deze ploeg schijnbaar enkel bestond uit ingevoerde oostblokkers, met de nadruk op blok: geblokte en gespierde krachtpatsers. Onze topscorer heeft ook wel wat herinneringen aan deze ploeg: zo is er hun keeper indertijd die razend was op onze Mark omdat hij "wel mocht scoren maar de tegenstrever ook belachelijk maken, dat was erover". Niet Mark zijn schuld dat hij zoveel beter is dan die lichtjes geflipte kamikazekeeper. Een metaaldetector zou daar zeker heel wat werk hebben bij hem thuis om alle rondslingerende vijzen te vinden. Nog een mooi souvenir voor Mark was die wedstrijd bij ons thuis waar één van hun verdedigers die nog maar net hersteld was als een woeste driesteling (of is het een drieste woesteling) tekeer ging en zichzelf bezeerde bij zijn zoveelste roekeloze tackle. Bezeerde is nog zachtjes uitgedrukt, het was de eerste keer dat ik iemand zag met zijn knieschijf in de knieholte. Bij ons was iedereen het erover eens: dat had hij uitsluitend aan zichzelf te wijten, zij zagen dat natuurlijk anders, maar de scheidsrechter echter niet.

Zo een verplaatsing is eigenlijk altijd een belevenis op zich. Zo kom je nog eens wat te weten want mijn ploegmaats waarmee ik mocht meerijden palaveren rustig over het vieren van nieuwjaar, iets wat elk jaar weer een moeilijke bevalling is. Het is kiezen tussen gezelligheid, lekker eten, comfort (verplaatsing) en aangenaam gezelschap en de balans is niet altijd even ideaal. Zelf had ik ervoor gekozen niet deel te nemen aan de festiviteiten op Patro want je wordt verondersteld na middernacht toch wat mee te vieren nog en gezien mijn gezegende leeftijd en het feit dat mijn vrouwke er steevast vroeg inkruipt willen we geen spelbreker zijn. Ik zou dan wel alleen verder mee kunnen vieren maar mezelf kennende zou ik dan de kroeg weer sluiten en uitslapen tot het bijna 2017 is. Ik weet wel dat het twee jaar geleden gezellig was voor iedereen en dat we goed gegeten hadden, en dat DJ Ronny op dreef was, hoewel ik teleurgesteld was natuurlijk dat ik het niet van hem mocht overnemen (DJ<<>>JD is ook niet slecht...).

Een officiële scheidsrechter erbij van het KVV: het is altijd wat. Marcel is wel meegekomen maar die zal ons aanmoedigen van aan de zijlijn. Ik verwacht weer een preek van jewelste voor de wedstrijd van de officiële scheids vóór de match maar tot mijn verbazing controleert hij enkel de nummers en de namen. Meer moet dat niet zijn vind ik, en een kort gesprekje op voorhand met beide kapiteins zou moeten volstaan. Hoewel deze man bijzonder klein is stijgt hij toch al in mijn achting. Vorige week moest ik wegens familiefeest (moeder 85!) mijn kat sturen (het beestje zou waarschijnlijk nog beter uit de voeten kunnen dan ik tegenwoordig...) vandaar dat onze gelegenheidscoach Roger (tiens, ook "De Lange" dan?) mij op de bank zet. Een "olympische bank" zoals iemand het zo mooi zegt. Ook Fredje zit op de bank maar wil alleen invallen in een noodgeval want heeft zelf nog "last" (nu weet ik niet of dat van een kater was of dat het meer met de "spieren" te maken had). In ieder geval zit alles nog snor met zijn tongspier want hij merkt droogjes op dat Patrick F (ook al op de bank, vandaar "olympisch") in plaats van een duif met een bericht te sturen naar onze kapitein beter een mailtje of SMS zou sturen. Ach ja, men plaagt wie men liefheeft zullen we dan maar denken. 

In ieder geval voelt de ploeg die op het veld staat de adem van de olympische bank al in de nek want ze starten bijzonder fluks en geestdriftig. Er wordt weer lustig gecombineerd en bij één van die hete standjes voor het doel krijgt een verdediger de bal wat ongelukkig tegen het lichaam en zo komen we 0-1 voor. Het is eens wat anders dan altijd achterkomen. Mark J kan het natuurlijk weer niet laten om de scorer een bedankend schouderklopje te geven en hem zo wat te jennen. Tijdens de rust legt Mark wel uit dat nog vóór de match begon die kerels hem al onder de neus aan het wrijven waren dat hij levenslang geschorst had moeten geweest zijn vanwege die vermeende fout op hun ongelukkige ploegmaat toen. Dat illustreert weer eens hoe iemand met oogkleppen toch een vertekend beeld heeft van de wereld...

Mark P is vandaag de draaischijf van dienst en hij is blijkbaar goed geolied want de boel loopt gesmeerd en hij wordt zoals steeds fantastisch ondersteund door Brian die bijna overal opduikt om gaten te dichten en de aanval op te zetten. Op die manier wordt Ronny ideaal aangespeeld en die trekt een spurtje om U tegen te zeggen (U voor Umagwelproberenmaarkanmetochnietinhalen) en rondt dan fraai af met de linker buiten het bereik van de keeper die nochtans goed was uitgekomen. 0-2 en we zijn pas een kwartier ver. Dat gaat vlot denk je dan en zo is het ook want Mark J kan nog eens scoren na een schitterende actie die we al dikwijls hebben gezien van hem: de bal aannemen, dan lijkt het even of hij aarzelt maar met een gezwinde beweging (zouden we toch eens moeten kunnen filmen) gaat hij zijn mannetje voorbij en deponeert hij dan de bal in de verste hoek waar het net bijna scheurt. Ook Peter F kan weer scoren ondanks zijn nog altijd gekneusde ribbenkast, de Dafalgan doet blijkbaar goed zijn werk.

0-4 aan de rust, dat kan niet meer stuk. Het zelfvertrouwen is dan ook bijzonder groot in de kleedkamer en met een ego groter dan dat van Janis Kazaltzis trekken we terug de wei in. Zo vlot als het de eerste helft ging, zo vierkant draait het nu. We zijn wel meestal in balbezit maar de combinaties komen er niet meer uit en voorin loopt Mark J er wat gefrustreerd bij omdat hij niet meer wordt aangespeeld of veel te moeilijke ballen krijgt. Ja een spits is maar zo goed als de rest van het team: hij kan moeilijk alles alleen doen. Bovendien besluit onze keeper Richie een bijzonder vroeg kerstgeschenk met een wel hele grote strik uit te delen wanneer hij simpel links óf rechts kan uitspelen naar de flanken, maar hij de bal middendoor pardoes in de voeten van een vrijstaande tegenstrever geeft die dankbaar voor zoveel vrijgevigheid de score weet te milderen tot 1-4. Wordt het dan toch nog spannend? Even wel wanneer Peter F op rechts kan doorgaan maar dan aan de arm wordt vastgehouden waardoor hij even uit balans komt in volle vaart. Hij roept nog in zijn gekende stijl "Zeg hé!" maar dan gaat het licht volledig uit bij hem want hun laatste man werkt keihard de bal weg, recht in Peter's nietsvermoedende tronie. Zo ligt hij knockout op de grond, niet echt buiten bewustzijn maar toch serieus groggy. De sporen zijn nadien duidelijk zichtbaar: op zijn onderlip kan je een rondje neerzetten voor gans de ploeg.

Na Peter's vroegtijde vervanging blijven we wel de bal in ons midden houden en als de wedstrijd bijna gespeeld is kan Mark P er nog een doelpuntje bij prikken tot groot jolijt van Roger die hem al de hele wedstrijd toeriep dat hij niet mag vergeten dat hij vandaag de rol van Filip waarneemt en hem er ook voortdurend mee vergeleek. Eénmaal scoren is dus ook bijzonder mager volgens Roger: Filip doet dat immers gewoonlijk minstens x3.

1-5 dus, eind goed al goed, maar niet bijzonder goed gespeeld de tweede helft. Dat moet beter volgende week als O.L.S.E. op bezoek komt. Volgens Mark J wou ook bijna iedereen zichzelf bewijzen vandaag tegen de laatste en eens "een specialleke" doen. Speciaal was het wel, maar niet in de goede betekenis van het woord. Maar de drie punten zijn binnen, meer moet dat niet zijn. Volgende week beter spel dan maar wanneer onze supporters voltallig aanwezig zullen zijn, met dank voor de steun deze week natuurlijk van Nancy en Marcel die wel eens een prijsje verdienen als trouwste supporters. Van mij krijgen ze in ieder geval 10 op 10 op hun Kerstrapport!

JD

06/12/2015 Patro Hoevenen - Moretusburg 6-0

Geert in doel.

Doelpunten: Mark J (x2), Ronny, Brian, Owngoal, Peter F (pen.)

22/11/2015 O.L.S.E.-PATRO HOEVENEN 2-5

1-0 achter gekomen (stond er ene helemaal vrij, Peter F rááázend ;) ), nadien met een halve ziekenboeg gespeeld.

Doelpunten: Brian, Mark J, Filip (x3)

15/11/2015 DEURNE O.B. - PATRO HOEVENEN 1-5

Doelpunten: Mark J, Filip (3), Mark P

Onterecht afgekeurd doelpunt van Mark P. (bleef achter de bal)
"Owngoal" van Brian (vanaan de middencirkel dankzij de wind)