DE RODE DUIVELS WIPPEN IN DE FIFA-STAND OVER ARGENTINIË!!!

18/10/2015 – MORETUSBURG - PATRO HOEVENEN 1-4

Een vroege morgen deze morgen: de wedstrijd staat gepland om 11 uur, vandaar dat we afspreken op de parking van Patro om 9.45 reeds, kwestie van een redelijke marge te hebben om tijdig ter plekke te zijn want volgens onze sponsor Carl is het veld niet zo makkelijk te vinden. “Schansstraat” staat vermeld op hun website, zonder nummer. Als je Google Maps even raadpleegt dan zie je dat de Schansstraat helemaal rondom het Fort van Hoboken loopt. In het verleden hebben we daar nóg gevoetbald tegen o.a. Select maar die velden liggen aan het eind van de Schansstraat en zijn beter bereikbaar via de Den Haaglaan, maar dan zit je al bijna in Hemiksem. De Schansstraat loopt ook achter de Metallurgie door, dus dat belooft weer een loodzwaar veld te worden.

Even Googlen op Moretusburg leert ons ook dat er hier al eens geknokt werd wegens betwisting van een scheidsrechterlijke beslissing omdat er toen geen scheidsrechter was aangeduid (lees hier). Gelukkig dan maar denken we dat er ditmaal wél een scheidsrechter is aangeduid door KVV wat toch wel eerder uitzondering dan regel is bij de veteranen, misschien komt dat dan door hun reputatie uit het verleden, maar in bovenvermeld artikel staat niet vermeld om welke ploeg het ging, dat zou ook een andere ploeg kunnen zijn natuurlijk.

Hoewel deze morgen de zon volop scheen toen ik de pistoleekes ging halen, hangt er nu hier en daar een hardnekkige mist, maar het zijn flarden, zo hangt het Sportpaleis omzeggens volledig in de wolken maar aan onze rechterzijde zien we de stad liggen in haar volle glorie. Persoonlijk vind ik dat de skyline van Antwerpen er niet op verbeterd is sinds die blokken dozen van de Hogeschool aan het kruispunt van de Italiëlei en de Noorderlaan erbij zijn gekomen. Hoe kan een mens in godsnaam daar rustig studeren met het razende verkeer de godganse dag? Een gouden raad: stuur je kroost naar de Universiteit in Wilrijk, daar studeren ze in het groen rond het Fort. Maar wij moeten vandaag naar het Fort in Hoboken en al die mijmeringen en de mist zorgt ervoor dat we bijna onze afrit hadden… gemist. De GPS zegt ons echter dat we de afrit E19-A12 moeten nemen en onze chauffeur Marcel gaat dan maar gezwind naar rechts, vergat even zijn richtingaanwijzer te gebruiken en wordt daar dan ook op gewezen door een witte BMW die bijna door Marcel (ook met een witte BMW) van de sokken werd gereden. Een vieze blik van de chauffeur valt ons te beurt natuurlijk, maar als we gestopt zijn aan het rode licht aan het “Cresthotel” (Crowne Plaza tegenwoordig, maar iedereen kent het nog als Cresthotel) zwaait die vrolijk naar ons: het is namelijk onze dierbare sponsor/speler Carl. Hij zal waarschijnlijk tot zijn opluchting gemerkt hebben dat Marcel en niet Geert achter het stuur zit want deze laatste durft al eens achterop een medespeler zijn voertuig te knallen… Hij vreesde al dat hij de volgende foto naar zijn vrouwke moest mailen:

Het is even zoeken in de Schansstraat, maar uiteindelijk komen we ruimschoots op tijd aan en zien we al onmiddellijk dat het terrein er onberispelijk bijligt: een biljartlaken als het ware. Maar het zijn enkele dartele meiden die hier een matchke gaan spelen tot groot jolijt van onze medespelers natuurlijk die al vlug de meiskes keuren op hun euh… voetbalkwaliteiten zal ik maar zeggen. Boys will be boys… Wij zullen dus naar een ander veld moeten en vrezen dat dat tweede veld dan zoals gewoonlijk een veredelde akker zal zijn, maar niets is minder waar: het tweede terrein ligt er minstens even verzorgd bij als het eerste. Dat wordt dan smullen voor onze technisch onderlegde spelers: geen hobbels en bobbels en het balletje zal mooi aan de voet blijven plakken, tenminste dat hopen we dan toch.

Het is nog steeds maand van de scheidsrechter en die laat zich meteen opmerken want we moeten vóór aanvang van de wedstrijd bij hem komen om schoenen, scheenbeschermers, naam en rugnummer te laten keuren. Hij heeft daar wel het wedstrijdblad voor nodig en staat al te fulmineren dat dat “godverdomme” toch wel lang duurt. Wie zulk een blad al eens heeft ingevuld weet dat dat zeker geen sinecure is, eigenlijk zou dat geautomatiseerd moeten worden met een Excelblad en printer of iets dergelijks, we leven toch reeds in 2015. Marcel, die die vervelende taak op zich heeft genomen, is zeker niet aan zijn proefstuk toe en het zal zeker niet aan hem gelegen hebben dat het wat langer duurde. We horen van de tegenstrever trouwens dat er deze morgen vijf spelers afgebeld hebben en dat ze elders versterking hebben moeten zoeken, het zal dus daar wel aan gelegen hebben. Kortom: we zijn vrij laat op het veld en de opwarming is dan ook beperkt tot een minimum, zeg maar even de benen strekken en stretchen, en dat is het zowat, we worden al aangemaand om te beginnen. Eerst echter een minuut stilte voor een plots overleden familielid van één van de spelers van Moretusburg. Die minuut lijken er wel vijf want het veld ligt half in de schaduw door de omliggende bomen en mijn voeten die nog niet voldoende opgewarmd zijn worden algauw verkleumd. Het is op die manier dat we de wedstrijd aanvangen en dat blijkt dan ook vlug: geen enkele pass of actie komt aan of kan tot een goed einde gebracht worden. De enige die een beetje op zijn gebruikelijk niveau speelt is Filip maar zoals gezegd komen zijn passes niet aan of kan de aangespeelde speler niet zo vlug uit de voeten met die aangereikte bal, een bal die trouwens te flauw opgepompt was, ook de reservebal maakt een diep geluid als die geraakt wordt wat duidt op een gebrek aan luchtdruk binnenin die ronde hemisfeer. Zo is het moeilijk spelen natuurlijk, ondanks het prima veldje. De scheids had misschien beter de bal gecontroleerd in plaats van de scheenbeschermers want die kan je onderweg naar het veld al weer terug uitgedaan hebben. Onze tegenstrever blijkt maar weinig last te hebben van deze beslommeringen want hun combinaties worden wél vlot op de mat getoverd en als één van hun vinnige voorspelers doorgaat op rechts wordt de bal na een schermutseling teruggelegd naar de grote rechthoek waar Stan nét niet meer met zijn dikke teen de bal kan raken want dan had hij die tot bij mij kunnen tikken en op die manier verslaat één van hun vrijstaande spelers onze Çois die natuurlijk de scrimmage volgde en eerder aan de linkerkant van het doel stond opgesteld en nu kansloos de bal aan zijn rechterzijde in het doel ziet verdwijnen. 1-0 en zeker niet onverdiend, wij zijn nog nergens geweest: een paar acties vóór het doel maar zonder gevaar. De gevaarlijkste fase komt nog uit een hoekschop waar Roger goed zijn hoofd tegen zet vanop korte afstand vóór het doel maar zijn verdediger die goed mee omhoog gesprongen was krijgt zonder dat hij het weet de bal tegen de rug, wég kans.  Dan zullen we het gevaar maar in de ploeg moeten brengen in de gedaante van onze topscorer. Die had zich wel samen met de andere reservespelers aan de zonnige zijde van het veld opgesteld maar daar mocht niet ingevallen worden van de scheids, dus heeft Mark J eerst een half rondje rond het veld moeten lopen. Blijkbaar heeft dat wel geholpen want bij zijn eerste actie blijkt al vlug dat hij goed opgewarmd is en voor een heet standje voor het doel zorgt maar helaas voor ons was hun keeper goed uitgekomen en blokkeert hij de bal op het laatste moment. Ondertussen is ons spel toch stilaan gebeterd en begint het middenveld op volle toeren te draaien. Mark P, Filip, Brian en Hans vinden elkaar weer als vanouds, Peter F gaat ook al eens vol mee in de aanval maar heeft het wel lastig met zijn rechtstreekse tegenstrever die bijzonder aanvallend speelt maar Peter F schaduwt hem natuurlijk alsof het zijn eigen euh… schaduw was. Als Filip weer eens centraal wordt aangespeeld ziet hij hoe Mark J op links de bal vraagt en Filip lepelt een gemeten voorzet over de verdediging zowat ter hoogte van de halve cirkel van de grote rechthoek. Mark J is ondertussen achter de rug van de laatste verdediger opgedoken en kijkt met zijn rechteroog naar de bal die uit de lucht komt vallen en met zijn linkeroog heeft hij blijkbaar gezien dat hun keeper weer was uitgekomen want met één subtiel tikje prikt hij de bal voorbij de hopeloos armzwaaiende doelman en het ronde ding verdwijnt al huppelend in het doel van onze tegenstander. 1-1 en we halen weer wat opgelucht adem. Een huzarenstukje van onze spits die blijkbaar zo scheel kan zien als Marty Feldman. Voor de wat jongere spelers onder ons: dit is ‘m. 

Dit voorspelt nog beter werk, en aan het gemompel van hun supporters merken we ook dat zij er niet zo gerust in zijn. Gelijk hebben ze want hun verdediging wordt geregeld tegen hun doel geplakt, en als bij één van die fases Mark P de bal voor de voeten krijgt haalt hij van ver uit. De bal gaat richting rechtse hoek waar de keeper ook naar vertrokken was, maar hun nummer 2 vindt dat hij er nog zijn voetje moet tegen zetten en zo verandert het schot van richting en staat het net bol aan de linkerzijde waar geen keeper te bespeuren is natuurlijk: tegenvoets genomen. 1-2, en Mark J die door het nummer 2 al danig in de rug (hopelijk was het niet lager) geboord is geeft die nog een dankbaar schouderklopje mee. Ja zo kennen we onze Mark: de tegenstrever jennen, maar altijd beleefd!

Volgende keer in de kleedkamer toch maar eens met mijn GSM de gesprekken opnemen want wat daar allemaal gezegd wordt… niet normaal. Filip blijkt dus al een hele helft gespeeld te hebben zonder scheenbeschermers, hij vindt die maar lastig, voelt zich dan niet vrij. Vandaar dat een vergelijking tussen scheenbeschermers en condooms al vlug gemaakt is. Al hetgeen dat lastig is moet je maar buitensmijten merkt iemand op, en iemand anders repliceert dan weer dat je dan vlug zal merken dat je dan alleen woont… Ik heb hier wijselijk geen namen bijgezet, of die wónen effectief alleen volgende week als hun liefhebbende vrouwtjes meelezen.

De tweede helft dan. Als ik weer aan de lijn sta merk ik toch dat onze verdediging heel wat werk moet opknappen. Geert is gelukkig weer secuur zoals al het hele seizoen en houdt zijn mannetje (een bulldozer type, stevig geblokt en een heel goede voetballer ook) in bedwang. Carl heeft het ietwat rustiger aan de linkerzijde wat hem toelaat om op zijn gekende stijl richtlijnen te roepen naar iedereen. Ik dacht altijd dat dat de taak van de kapitein was en dat de sponsor gewoon maar moet dokken voor truitjes e.d. ;-). Patrick F die er voor het eerst weer bij is dit seizoen is weer de rots in de branding en stopt alles af zoals het een goede laatste man betaamt. Slechts één of twee keer heeft hij zijn befaamde sliding-tackle tentoon moeten spreiden, zoals steeds keurig op de bal. En Kris die smijt zich volledig zoals gewoonlijk, soms al eens letterlijk.

Moretusburg probeert wel te scoren maar de bal belandt geen enkele keer tussen de palen en hun aanvallen worden keurig afgeslagen terwijl onze voorlinie op de loer ligt voor een tegenaanval. Het is bij zulk een moment dat Mark J weer eens kan wegglippen, keurig de bal bij zich houdt, alleen voor de keeper komt en… pal op een reeds duikende doelman besluit. Een stiftertje was beter geweest beseft ook Mark J, maar ja, het moet allemaal rap gaan in een fractie van een seconde, mooie actie die helaas niet werd afgewerkt, maar Mark J kennende zal hij zeker één van de volgende gelegenheden wel te baat nemen om verder uit te lopen als topscorer. Maar voetbal blijft toch een raar spelletje want bij een zeldzame uitbraak van Moretusburg komen zij ook oog in oog te staan met onze Çois die echter niet laat vermoeden dat hij de zestig al gepasseerd is en met een duik en één vuist een zeker tegendoelpunt voorkomt. Had het 2-2 gestaan dan had onze tegenstrever er waarschijnlijk weer moed uit getapt, zeker met de talrijk aanwezige supporters die hun team aanmoedigen. Maar alras verstommen hun aanmoedigingskreten als Mark J deze keer op rechts weer vertrekt vanop eigen helft en de bal meeneemt, de uitgekomen doelman keurig omzeilt, en dan veinst dat hij de bal gaat voorzetten (of is het achterzetten want hij is immers bijna aan de achterlijn verzeild geraakt) maar met een keurige parabool waar menig wiskundeleraar jaloers op zou zijn vanuit een bijna onmogelijke hoek de bal in de uiterste hoek deponeert. Bewonderende kreten, ook van de supporters van Moretusburg, vallen hem te beurt natuurlijk. Mooi doelpunt en 1-3 voelt toch altijd beter aan dan 1-2. We krijgen nu immers kansen bij de vleet maar Brian knalt van ver op de rechterdoelpaal (een wonder dat die overeind bleef staan) en Mark P vond het nodig om luidkeels “Lot, lot!” te roepen (dialect voor “laat me de bal”) vooraleer te scoren, iets wat de scheidsrechter niet kan tolereren. Ik roep hem nog toe dat hij vanachter de bal kwam en dat dat geen buitenspel kón zijn, maar na de match licht hij mij toe dat Mark P ietwat te enthousiast had geroepen.  Zijn drang om te scoren is blijkbaar bijzonder groot want bij een vrije trap duiken hij en Peter F plots moederziel alleen op voor de keeper. Ikzelf loop er net achter en hoor nu duidelijk Peter F “Lot, lot” roepen, maar niet zo luid dat de scheidsrechter het ook hoort. Mark P heeft daar echter geen oren naar en kopt samen met Peter F op de doelman die als een volleerd vliegenvanger de bal terugkaatst recht in de voeten van Mark P, die de bal uit consternatie dan maar pal op de keeper trapt maar die geeft hem die grootmoedig terug en derde keer goede keer: doelpunt. 1-4 en boeken toe. “Een assist naar mezelf” licht Mark P nadien in de kleedkamer toe. Allemaal goed en wel Mark, maar een lijst met de meeste assists die is er niet, ik kan niet álles bijhouden hé zeg. De kopjes bij Moretusburg gaan hangen en ze beseffen dat ze op hun waarde geklopt zijn en dat geven ze na de westrijd ook grif toe. Toch chapeau voor deze ploeg die op het laatste moment serieus moest vertimmerd worden en toch ietwat aangeslagen waren door dat plotse overlijden had ik de indruk. Ook de scheidsrechter heeft een goede wedstrijd gefloten, hij was dus veel beter tijdens de match dan ervóór. Het moet weer gezegd dat deze wedstrijd bijzonder fair is verlopen, geen enkele negatieve noot, misschien enkel het bulldozerke vermelden dat dacht dat hij een racistische opmerking naar het hoofd geslingerd had gekregen maar algauw door zijn eigen medespelers ervan werd overtuigd dat dit niet het geval was.

Eind goed al goed en de drie punten gaan weer mee naar Hoevenen. 18 op 18, dat moet lang geleden zijn dat we dat nog eens behaald hebben denk ik dan. Het was ook een belangrijke wedstrijd want nu zetten we Moretusburg op 6 punten en blijven we op gelijke hoogte van City Pirates die zijn gaan winnen bij de snode Vos Reinaert. Volgende week wéér een topmatch: tegen Alberta Schilde. Wordt vervolgd dus!

Enne… onze “Brazuca” zal perfect opgepompt zijn, daar zorgt deze dame wel voor!

JD

DE RANGSCHIKKING

DE VOLGENDE SPEELDAG

Zoals jullie kunnen zien is er wéér een scheidsrechter aangeduid!

11/10/2015 – PATRO HOEVENEN - VOS REINAERT

Iedereen weet dat een vos een sluw en geslepen dier is. Wie een beetje heeft opgelet tijdens de lessen Nederlands in de middelbare school weet dat "Van den Vos Reynaerde" geen fabel (een zedenles met dieren) is, maar wél een heldenepos. Een mooi standbeeld ervan kan je bewonderen bij het binnenrijden van Hulst, een bijzonder aardig stadje waar ik in mijn jeugd dikwijls geweest ben aangezien mijn grootmoeder en tante toen in Kemzeke woonden.

Welaan, van die helden was niet veel te merken, want zij stuurden hun spreekwoordelijke kat. Uit respect voor onze tegenstrever (Patro draagt respect voor álle tegenstrevers hoog in het vaandel) moeten we hier wel eerlijkheidshalve vermelden dat dit forfait ons zeer tijdig werd meegedeeld, wat laat vermoeden dat er niet voldoende vossenpoten werden gevonden om de verre verplaatsing vanuit Sinaai (lees: Snaaj) tot een goed einde te volbrengen. Het is ons ook al eens overkomen, gelukkig nog niet dit seizoen. Het is wel jammer want we waren net goed op dreef en nu wordt ons een gedwongen rustdag in de nek gedraaid. Voor mij persoonlijk kwam dat goed uit want ik voelde me heel het weekend niet al te bestig (sic): een zware verkoudheid als resultaat van de plotse overgang van de zomer naar de winter, men is hierboven blijkbaar de herfst vergeten. Hopelijk volgende zondag beter tegen Moretusburg die hun eerste nederlaag hebben geleden op het veld van Alberta Schilde waardoor wij als medekoploper (samen met City Pirates) deze wedstrijd zullen bevechten (vermoedelijk niet letterlijk, Geert...).

Om jullie een beetje te inspireren: hier enkele staaltjes van voetbalvernuft.

Eéntje voor Hans:

Eéntje voor het middenveld en Mark J: 

En ééntje voor onze vrouwelijke supporters: 

De actuele rangschikking:

De volgende speeldag:

Een droevig bericht. Voor de mensen die hem kennen of gekend hebben: innige deelneming.
Gewezen uitbater Soccer Time verongelukt

04/10/2015 – SINT-JOZEF - PATRO HOEVENEN

Weeral een heerlijke morgen deze morgen! De weergoden zijn ons al gunstig gezind geweest dit seizoen. Een heerlijke nazomer met veel zon en gespaard van enige regen of andere vochtige neerslag. Wat we wel bemerken bij het afspreken op de parking van de Patro is dat het ietwat nevelig was deze morgen en aldus het gras vochtig is wat ervoor zal zorgen dat de bal ietwat meer doorschuifvermogen krijgt, maar technisch onderlegde spelers zoals wij hebben daar helemaal geen probleem mee natuurlijk. Vandaag is er een “verre” (Vlaanderen is maar een zakdoek groot) verplaatsing naar Mortsel die ons via de ring en de Liersesteenweg tot in Mortsel brengt waar het even zoeken is maar een modern voertuig is tegenwoordig uitgerust met GPS, bovendien is er altijd wel iemand met een smartphone die daarin een GPS-functie geïnstalleerd heeft. Zo  komt het dat we perfect tweetalig (Nederlands én Spaans) tot op het veld geloodst worden. Waar is de tijd van de boekjes of de kaarten van de Roeck op de schoot van de copiloot? Wij hebben nog een derde GPS bij, volledig automatisch, dat is namelijk Stan die blindelings overal de weg weet dankzij zijn leveringen aan zowat alle zichzelf respecterende frituren van Vlaanderen. Maar ook Marcel weet natuurlijk wel waar hij zijn stalen ros naartoe moet wenden: als ex-voorzitter en nu fulltime scheidsrechter weet hij omzeggens alle velden van ploegen van het KVV liggen, en in het vlot parkeren is hij een kei want we vinden als eerste een plaatsje vlak bij het veld en dat is niet evident want de velden van Sint-Jozef liggen midden in een woonwijk. Peter F heeft wel meer geluk gehad en is in wat de anderen voor een doodlopend straatje hielden kunnen gaan parkeren aan een bouwwerf. De rest heeft zijn voertuigen in de buurt moeten parkeren en die zullen nog een fikse wandeling tot aan het veld moeten maken. Ideaal om de spieren wat op te warmen…          
Vandaag spelen we met een onuitgegeven middenveld want het is de eerste keer dat Mark P en Filip samen aanwezig zijn. Zij zijn het ook gewend om samen te spelen, dus dat belooft. Er is wel wat zenuwachtigheid omdat wij al met zijn allen op het veld rondhotsen en zij er nog niet zijn, maar ze komen toch nog tijdig aan voor de opwarming en de aftrap. Deze week is toevallig de week van de scheidsrechter en Marcel die zoals steeds zijn scheidsrechtersplunje bij heeft biedt aan om de wedstrijd te leiden aangezien de vrijwilliger van Sint-Jozef zélf verklaart daar niet zo happig op te zijn vermits hij het niet gewend is en hij bovendien bij de vorige wedstrijden die hij leidde al de wind van voren gekregen heeft, ook van zijn clubmaats. Gelukkig hebben wij Marcel, onze reddende engel, die zéker niet als homereferee bekend staat, integendeel zelfs, dus dat belooft voor ons…

 Nee, alle gekheid op een stokje, Marcel probeert steeds zo onpartijdig mogelijk de match te fluiten en zal dat vandaag ook weer doen.     
Eindelijk: voetbal! Al een halve bladzijde vol geleuterd en de aftrap is nog niet eens gegeven… Vóór de wedstrijd waren er enige kwatongen die beweerden dat de verslaggever het verslag grotendeels uit zijn duim zoog vermits toch niemand zich al die verschillende fases kan herinneren en het aldus niet in de gaten heeft dat de wedstrijd eigenlijk helemaal anders verlopen is… Sta me toe deze snoodaards erop te wijzen dat ik een bijzonder goed geheugen heb en dat hun namen voor altijd gegrift staan in mijn grijze hersencellen! De aftrap dan die door Marcel degelijk en keurig wordt gefloten (tja, het is week van de scheidsrechter, dus als die het goed doet mag dat wel even in de verf gezet worden). Al vlug blijkt dat ons middenveld dat van de tegenstrever ruim overklast en wij toch wel wat kansjes weten te versieren. Zo stuurt Filip geregeld Mark P op links op avontuur als die eens één van zijn befaamde spurtjes inzet. Zoals gezegd, die twee weten elkaar te vinden zoals Ike en Tina, Paul McCartney en John Lennon, als een ring en een vinger, enfin, vul zelf maar verder aan. De kansen die Ronny en ikzelf krijgen kunnen we echter helaas niet afwerken, de verdediging van Sint-Jozef is bijzonder goed georganiseerd en bij de pinken. Vooraf hadden we afgesproken samen met onze kapitein Peter F dat Ronny, Mark J en ikzelf voortdurend zouden roteren in de spits en op de bank. Als ik weer eens voorin loop zegt Mark J me dat we weleens moeten switchen en zo komt hij op rechts (hij is de linkerpoot van de ploeg) en ikzelf op links (zelf heb ik twee linkervoeten, jammer dat ik rechtsvoetig ben…). Nog geen halve minuut later scoort Mark J dan natuurlijk weer vanop rechts als hij heerlijk wordt vrijgespeeld door ons super middenveld dat met Mark P, Filip, Hans en Peter F vlotjes draait als een pas gesmeerde ketting op nieuwe tandwielen. Verdorie denk ik dan, was ik maar niet geswitcht dan had ik misschien die goal gemaakt. Als ik weer op de bank plaatsneem zeg ik dat ook tegen Ronny die dat alleen maar beaamt en zegt dat dat wel het plan was vandaag om eens een doelpuntje mee te pikken nu Peter VDG nog gekwetst is. Niet getreurd, er komen nog kansen. Die zijn bijna allemaal voor onze ploeg, maar een doelpunt komt er niet meer van. Dat valt helaas aan de overzijde als bij een inworp (die er eigenlijk geen had moeten zijn, de bal had daar weggekeild moeten worden) de bal vlug wordt ingeworpen, fluks wordt doorgekopt en één van hun aanvallers onze complete verdediging verrast en keihard binnenkopt, zelfs onze Richie die voordien slechts één enkele keer de bal uit de hoek moest duiken, kon er niets tegenin brengen. Het moet de allerlaatste minuut geweest zijn want als er door ons wordt afgetrapt fluit Marcel voor de rust. Hij heeft een redelijk rustige eerste helft achter de rug, laat geregeld voordeel als de fout niet te erg is, en bij de betwistbare fases bij de inworpen of hoekschoppen wordt hij spontaan geholpen door beide ploegen die zélf aangeven dat ze laatst de bal geraakt hebben. De sportieve lijn die we sinds onze eerste wedstrijden hebben bemerkt wordt ook hier weer doorgetrokken, zo is het zalig voetballen zonder ruzie of heftige discussies op en/of naast het veld. Voor de scheidsrechter is dat ook zeker niet altijd makkelijk zonder lijnrechters.          
Toch wel balen in de kleedkamer, niet alleen omdat we slechts gelijk staan na onze toch wel degelijke eerste helft, maar ook omdat de zeikbak, zo een ouderwets zinken ding, zich vlak naast de deur van onze kleedkamer bevindt. Ik verdenk sterk onze tegenstrevers ervan die nog gevuld te hebben met de resten van hun nachtelijke uitspattingen, het ruikt wel alsof 50 bronstige herten hier hun geurvlaggen zijn komen deponeren. Dan maar vlug terug weer de wei in, en met het voornemen ons niet meer te laten verschalken, want voor de rest speelde onze verdediging weer een oerdegelijke partij: Wim die secuur alles opruimde en iedereen stuurde, Geert die weeral op zijn mannetje plakte en bijna altijd hard maar fair de bal van de tegenstrever afsnoepte, Fred die in zijn gekende stijl plots vanachter de man kruipt om de pas te onderscheppen en in te leveren bij ons middenveld, en Stan die als voorstopper de rots in de branding is en altijd wel een vrije medespeler vindt links of rechts, maar meestal in het middenveld waar iedereen zich goed vrijloopt en er volop bewogen wordt. Het is een lust voor het oog om zien, ook in de tweede helft nu. Hopelijk heeft Kris die er al van bij de aftrap bij is wat mooie plaatjes kunnen schieten, hij heeft alvast de zon in de rug. ’t Is alleen maar te hopen dat de foto’s niet bewogen zijn want hij staat te trappelen om in te vallen. 
Ronny loopt intussen weer mee in de spits en dwingt enkele kansen af als hij goed wordt aangespeeld in de grote rechthoek door Mark P of Mark J, maar helaas zit er op het laatste moment altijd wel een been of een ander lichaamsdeel tussen, vooral die lange verdediger achterin kan daar wat van, maar dat is onbewust denk ik want tijdens de eerste helft ging die geregeld op mijn tenen staan of botste die tegen me aan. Als ik er iets van zei zie hij heel laconiek: “Ja wat wil je, ik weet met mijn eigen lijf geen blijf.” Eén van hun supporters aan de lijn bevestigt dat trouwens: “Die jongen kan niet beter…” Hij doet het toch maar. Totdat Mark J weer eens de bal krijgt toegespeeld, zijn mannetje omzeilt en dan van ver uithaalt naar de verste rechterhoek waar de bal kruiselings voor de neus van de vergeefs grabbelende keeper tegen het net verdwijnt. 1-2 en er zit zeker nog meer in. Het middenveld draait nu op volle toeren en de combinaties worden op de mat getoverd alsof het een ordinaire woensdagavondtraining was. Het is op die manier dat Hans de bal in één tijd naar Filip speelt die hem ook in één tijd doorsteekt met een boogje naar Mark J die gepast langs de verdediger spurt en de botsende bal, jawel, in één tijd, hoe raadt u het, met een fraaie lobbal van aan de grote backlijn over de keeper lepelt. Heerlijk doelpunt en Sint-Jozef beseft dat het over en uit is. Het had nog veel meer kunnen zijn maar de kansen die we nog creëren willen er niet in. Zo kan Hans een paar keer naar doel koppen maar ofwel net buiten de palen of in de armen van de keeper, en bij een paar voorzetten van me die voor doel belanden komen we altijd een dikke teen tekort. Over die andere 20 voorzetten die ik niet gepast voor doel krijg zullen we maar zwijgen…          
Ondertussen is Kris ook weer komen meevoetballen en kan hij hopelijk wat wedstrijdritme opdoen want daar ontbreekt het hem een beetje aan volgens hemzelf. Tja een bestuursfunctie slorpt heel wat tijd van een mens op, en misschien wordt er op die talrijke vergadering nog wel meer opgeslorpt?              
Al bij al was Sint-Jozef een faire en moeilijke tegenstander, toch verwonderlijk dat zij op de laatste plaats staan maar als zij zo verder voetballen zal dat zeker niet zo blijven. Een zeer degelijke verdediging, alleen is hun aanval net zo steriel als hun naam laat vermoeden: Sint-Jozef had immers ook een onbevlekte ontvangenis nodig om resultaat te boeken… En die mannen heten allemaal Jozef want elke keer iemand aan de bal kwam werd er aan de lijn steevast “Komaan Jozef!!!” geroepen.
Nog een laatste woordje van lof voor onze sponsor die mee is komen voetballen ondanks een kwetsbare schouder, wat overigens niet te merken was gezien zijn charge in de eerste minuut dat hij op het veld stond tegen de keeper van Sint-Jozef. Inzet is hem zeker niet vreemd, ook na de match niet als hij zich weer eens inzet om op de kap van Geert te zitten, maar die kent hem ondertussen wel al en gaat er wijselijk niet op in, of is dat omdat hij ook werknemer is van de sponsor?               
En er hangt Sint-Jozef wél een klacht boven het hoofd: douches die naam onwaardig in een veredelde varkensstal. Dat is al de tweede keer dit seizoen, op Hemiksem was het water zelfs koud! Een mens begint bijna terug te verlangen naar de plastic teiltjes met water van de jaren zeventig.

JD

P.S.: De uitslag van Hemiksem-Patro is ondertussen door KVV aangepast naar 3-6 (wat het ook was).

Na de wedstrijd werd er geopperd om nog eens te gaan eten. Voorstel van Ronny is om op een vrijdagavond te gaan schransen bij "Gino" in de Kloosterstraat te Ekeren. 22,- € voor een driegangenmenu. Gino is een rasechte Italiaan, wij halen er altijd onze pizza's als we eens geen zin hebben om te koken (zelden, maar toch). Fantastische Italiaanse keuken! Het moet niet altijd Spaans zijn... 

Hier nog eentje voor Marcel...