Patro Hoevenen - Old Vets - KVV Veteranen B 2015-2016

18/10/2015 – MORETUSBURG - PATRO HOEVENEN 1-4

Een vroege morgen deze morgen: de wedstrijd staat gepland om 11 uur, vandaar dat we afspreken op de parking van Patro om 9.45 reeds, kwestie van een redelijke marge te hebben om tijdig ter plekke te zijn want volgens onze sponsor Carl is het veld niet zo makkelijk te vinden. “Schansstraat” staat vermeld op hun website, zonder nummer. Als je Google Maps even raadpleegt dan zie je dat de Schansstraat helemaal rondom het Fort van Hoboken loopt. In het verleden hebben we daar nóg gevoetbald tegen o.a. Select maar die velden liggen aan het eind van de Schansstraat en zijn beter bereikbaar via de Den Haaglaan, maar dan zit je al bijna in Hemiksem. De Schansstraat loopt ook achter de Metallurgie door, dus dat belooft weer een loodzwaar veld te worden.

Even Googlen op Moretusburg leert ons ook dat er hier al eens geknokt werd wegens betwisting van een scheidsrechterlijke beslissing omdat er toen geen scheidsrechter was aangeduid (lees hier). Gelukkig dan maar denken we dat er ditmaal wél een scheidsrechter is aangeduid door KVV wat toch wel eerder uitzondering dan regel is bij de veteranen, misschien komt dat dan door hun reputatie uit het verleden, maar in bovenvermeld artikel staat niet vermeld om welke ploeg het ging, dat zou ook een andere ploeg kunnen zijn natuurlijk.

Hoewel deze morgen de zon volop scheen toen ik de pistoleekes ging halen, hangt er nu hier en daar een hardnekkige mist, maar het zijn flarden, zo hangt het Sportpaleis omzeggens volledig in de wolken maar aan onze rechterzijde zien we de stad liggen in haar volle glorie. Persoonlijk vind ik dat de skyline van Antwerpen er niet op verbeterd is sinds die blokken dozen van de Hogeschool aan het kruispunt van de Italiëlei en de Noorderlaan erbij zijn gekomen. Hoe kan een mens in godsnaam daar rustig studeren met het razende verkeer de godganse dag? Een gouden raad: stuur je kroost naar de Universiteit in Wilrijk, daar studeren ze in het groen rond het Fort. Maar wij moeten vandaag naar het Fort in Hoboken en al die mijmeringen en de mist zorgt ervoor dat we bijna onze afrit hadden… gemist. De GPS zegt ons echter dat we de afrit E19-A12 moeten nemen en onze chauffeur Marcel gaat dan maar gezwind naar rechts, vergat even zijn richtingaanwijzer te gebruiken en wordt daar dan ook op gewezen door een witte BMW die bijna door Marcel (ook met een witte BMW) van de sokken werd gereden. Een vieze blik van de chauffeur valt ons te beurt natuurlijk, maar als we gestopt zijn aan het rode licht aan het “Cresthotel” (Crowne Plaza tegenwoordig, maar iedereen kent het nog als Cresthotel) zwaait die vrolijk naar ons: het is namelijk onze dierbare sponsor/speler Carl. Hij zal waarschijnlijk tot zijn opluchting gemerkt hebben dat Marcel en niet Geert achter het stuur zit want deze laatste durft al eens achterop een medespeler zijn voertuig te knallen… Hij vreesde al dat hij de volgende foto naar zijn vrouwke moest mailen:

Het is even zoeken in de Schansstraat, maar uiteindelijk komen we ruimschoots op tijd aan en zien we al onmiddellijk dat het terrein er onberispelijk bijligt: een biljartlaken als het ware. Maar het zijn enkele dartele meiden die hier een matchke gaan spelen tot groot jolijt van onze medespelers natuurlijk die al vlug de meiskes keuren op hun euh… voetbalkwaliteiten zal ik maar zeggen. Boys will be boys… Wij zullen dus naar een ander veld moeten en vrezen dat dat tweede veld dan zoals gewoonlijk een veredelde akker zal zijn, maar niets is minder waar: het tweede terrein ligt er minstens even verzorgd bij als het eerste. Dat wordt dan smullen voor onze technisch onderlegde spelers: geen hobbels en bobbels en het balletje zal mooi aan de voet blijven plakken, tenminste dat hopen we dan toch.

Het is nog steeds maand van de scheidsrechter en die laat zich meteen opmerken want we moeten vóór aanvang van de wedstrijd bij hem komen om schoenen, scheenbeschermers, naam en rugnummer te laten keuren. Hij heeft daar wel het wedstrijdblad voor nodig en staat al te fulmineren dat dat “godverdomme” toch wel lang duurt. Wie zulk een blad al eens heeft ingevuld weet dat dat zeker geen sinecure is, eigenlijk zou dat geautomatiseerd moeten worden met een Excelblad en printer of iets dergelijks, we leven toch reeds in 2015. Marcel, die die vervelende taak op zich heeft genomen, is zeker niet aan zijn proefstuk toe en het zal zeker niet aan hem gelegen hebben dat het wat langer duurde. We horen van de tegenstrever trouwens dat er deze morgen vijf spelers afgebeld hebben en dat ze elders versterking hebben moeten zoeken, het zal dus daar wel aan gelegen hebben. Kortom: we zijn vrij laat op het veld en de opwarming is dan ook beperkt tot een minimum, zeg maar even de benen strekken en stretchen, en dat is het zowat, we worden al aangemaand om te beginnen. Eerst echter een minuut stilte voor een plots overleden familielid van één van de spelers van Moretusburg. Die minuut lijken er wel vijf want het veld ligt half in de schaduw door de omliggende bomen en mijn voeten die nog niet voldoende opgewarmd zijn worden algauw verkleumd. Het is op die manier dat we de wedstrijd aanvangen en dat blijkt dan ook vlug: geen enkele pass of actie komt aan of kan tot een goed einde gebracht worden. De enige die een beetje op zijn gebruikelijk niveau speelt is Filip maar zoals gezegd komen zijn passes niet aan of kan de aangespeelde speler niet zo vlug uit de voeten met die aangereikte bal, een bal die trouwens te flauw opgepompt was, ook de reservebal maakt een diep geluid als die geraakt wordt wat duidt op een gebrek aan luchtdruk binnenin die ronde hemisfeer. Zo is het moeilijk spelen natuurlijk, ondanks het prima veldje. De scheids had misschien beter de bal gecontroleerd in plaats van de scheenbeschermers want die kan je onderweg naar het veld al weer terug uitgedaan hebben. Onze tegenstrever blijkt maar weinig last te hebben van deze beslommeringen want hun combinaties worden wél vlot op de mat getoverd en als één van hun vinnige voorspelers doorgaat op rechts wordt de bal na een schermutseling teruggelegd naar de grote rechthoek waar Stan nét niet meer met zijn dikke teen de bal kan raken want dan had hij die tot bij mij kunnen tikken en op die manier verslaat één van hun vrijstaande spelers onze Çois die natuurlijk de scrimmage volgde en eerder aan de linkerkant van het doel stond opgesteld en nu kansloos de bal aan zijn rechterzijde in het doel ziet verdwijnen. 1-0 en zeker niet onverdiend, wij zijn nog nergens geweest: een paar acties vóór het doel maar zonder gevaar. De gevaarlijkste fase komt nog uit een hoekschop waar Roger goed zijn hoofd tegen zet vanop korte afstand vóór het doel maar zijn verdediger die goed mee omhoog gesprongen was krijgt zonder dat hij het weet de bal tegen de rug, wég kans. Dan zullen we het gevaar maar in de ploeg moeten brengen in de gedaante van onze topscorer. Die had zich wel samen met de andere reservespelers aan de zonnige zijde van het veld opgesteld maar daar mocht niet ingevallen worden van de scheids, dus heeft Mark J eerst een half rondje rond het veld moeten lopen. Blijkbaar heeft dat wel geholpen want bij zijn eerste actie blijkt al vlug dat hij goed opgewarmd is en voor een heet standje voor het doel zorgt maar helaas voor ons was hun keeper goed uitgekomen en blokkeert hij de bal op het laatste moment. Ondertussen is ons spel toch stilaan gebeterd en begint het middenveld op volle toeren te draaien. Mark P, Filip, Brian en Hans vinden elkaar weer als vanouds, Peter F gaat ook al eens vol mee in de aanval maar heeft het wel lastig met zijn rechtstreekse tegenstrever die bijzonder aanvallend speelt maar Peter F schaduwt hem natuurlijk alsof het zijn eigen euh… schaduw was. Als Filip weer eens centraal wordt aangespeeld ziet hij hoe Mark J op links de bal vraagt en Filip lepelt een gemeten voorzet over de verdediging zowat ter hoogte van de halve cirkel van de grote rechthoek. Mark J is ondertussen achter de rug van de laatste verdediger opgedoken en kijkt met zijn rechteroog naar de bal die uit de lucht komt vallen en met zijn linkeroog heeft hij blijkbaar gezien dat hun keeper weer was uitgekomen want met één subtiel tikje prikt hij de bal voorbij de hopeloos armzwaaiende doelman en het ronde ding verdwijnt al huppelend in het doel van onze tegenstander. 1-1 en we halen weer wat opgelucht adem. Een huzarenstukje van onze spits die blijkbaar zo scheel kan zien als Marty Feldman. Voor de wat jongere spelers onder ons: dit is ‘m.

Dit voorspelt nog beter werk, en aan het gemompel van hun supporters merken we ook dat zij er niet zo gerust in zijn. Gelijk hebben ze want hun verdediging wordt geregeld tegen hun doel geplakt, en als bij één van die fases Mark P de bal voor de voeten krijgt haalt hij van ver uit. De bal gaat richting rechtse hoek waar de keeper ook naar vertrokken was, maar hun nummer 2 vindt dat hij er nog zijn voetje moet tegen zetten en zo verandert het schot van richting en staat het net bol aan de linkerzijde waar geen keeper te bespeuren is natuurlijk: tegenvoets genomen. 1-2, en Mark J die door het nummer 2 al danig in de rug (hopelijk was het niet lager) geboord is geeft die nog een dankbaar schouderklopje mee. Ja zo kennen we onze Mark: de tegenstrever jennen, maar altijd beleefd!

Volgende keer in de kleedkamer toch maar eens met mijn GSM de gesprekken opnemen want wat daar allemaal gezegd wordt… niet normaal. Filip blijkt dus al een hele helft gespeeld te hebben zonder scheenbeschermers, hij vindt die maar lastig, voelt zich dan niet vrij. Vandaar dat een vergelijking tussen scheenbeschermers en condooms al vlug gemaakt is. Al hetgeen dat lastig is moet je maar buitensmijten merkt iemand op, en iemand anders repliceert dan weer dat je dan vlug zal merken dat je dan alleen woont… Ik heb hier wijselijk geen namen bijgezet, of die wónen effectief alleen volgende week als hun liefhebbende vrouwtjes meelezen.

De tweede helft dan. Als ik weer aan de lijn sta merk ik toch dat onze verdediging heel wat werk moet opknappen. Geert is gelukkig weer secuur zoals al het hele seizoen en houdt zijn mannetje (een bulldozer type, stevig geblokt en een heel goede voetballer ook) in bedwang. Carl heeft het ietwat rustiger aan de linkerzijde wat hem toelaat om op zijn gekende stijl richtlijnen te roepen naar iedereen. Ik dacht altijd dat dat de taak van de kapitein was en dat de sponsor gewoon maar moet dokken voor truitjes e.d. ;-). Patrick F die er voor het eerst weer bij is dit seizoen is weer de rots in de branding en stopt alles af zoals het een goede laatste man betaamt. Slechts één of twee keer heeft hij zijn befaamde sliding-tackle tentoon moeten spreiden, zoals steeds keurig op de bal. En Kris die smijt zich volledig zoals gewoonlijk, soms al eens letterlijk.

Moretusburg probeert wel te scoren maar de bal belandt geen enkele keer tussen de palen en hun aanvallen worden keurig afgeslagen terwijl onze voorlinie op de loer ligt voor een tegenaanval. Het is bij zulk een moment dat Mark J weer eens kan wegglippen, keurig de bal bij zich houdt, alleen voor de keeper komt en… pal op een reeds duikende doelman besluit. Een stiftertje was beter geweest beseft ook Mark J, maar ja, het moet allemaal rap gaan in een fractie van een seconde, mooie actie die helaas niet werd afgewerkt, maar Mark J kennende zal hij zeker één van de volgende gelegenheden wel te baat nemen om verder uit te lopen als topscorer. Maar voetbal blijft toch een raar spelletje want bij een zeldzame uitbraak van Moretusburg komen zij ook oog in oog te staan met onze Çois die echter niet laat vermoeden dat hij de zestig al gepasseerd is en met een duik en één vuist een zeker tegendoelpunt voorkomt. Had het 2-2 gestaan dan had onze tegenstrever er waarschijnlijk weer moed uit getapt, zeker met de talrijk aanwezige supporters die hun team aanmoedigen. Maar alras verstommen hun aanmoedigingskreten als Mark J deze keer op rechts weer vertrekt vanop eigen helft en de bal meeneemt, de uitgekomen doelman keurig omzeilt, en dan veinst dat hij de bal gaat voorzetten (of is het achterzetten want hij is immers bijna aan de achterlijn verzeild geraakt) maar met een keurige parabool waar menig wiskundeleraar jaloers op zou zijn vanuit een bijna onmogelijke hoek de bal in de uiterste hoek deponeert. Bewonderende kreten, ook van de supporters van Moretusburg, vallen hem te beurt natuurlijk. Mooi doelpunt en 1-3 voelt toch altijd beter aan dan 1-2. We krijgen nu immers kansen bij de vleet maar Brian knalt van ver op de rechterdoelpaal (een wonder dat die overeind bleef staan) en Mark P vond het nodig om luidkeels “Lot, lot!” te roepen (dialect voor “laat me de bal”) vooraleer te scoren, iets wat de scheidsrechter niet kan tolereren. Ik roep hem nog toe dat hij vanachter de bal kwam en dat dat geen buitenspel kón zijn, maar na de match licht hij mij toe dat Mark P ietwat te enthousiast had geroepen. Zijn drang om te scoren is blijkbaar bijzonder groot want bij een vrije trap duiken hij en Peter F plots moederziel alleen op voor de keeper. Ikzelf loop er net achter en hoor nu duidelijk Peter F “Lot, lot” roepen, maar niet zo luid dat de scheidsrechter het ook hoort. Mark P heeft daar echter geen oren naar en kopt samen met Peter F op de doelman die als een volleerd vliegenvanger de bal terugkaatst recht in de voeten van Mark P, die de bal uit consternatie dan maar pal op de keeper trapt maar die geeft hem die grootmoedig terug en derde keer goede keer: doelpunt. 1-4 en boeken toe. “Een assist naar mezelf” licht Mark P nadien in de kleedkamer toe. Allemaal goed en wel Mark, maar een lijst met de meeste assists die is er niet, ik kan niet álles bijhouden hé zeg. De kopjes bij Moretusburg gaan hangen en ze beseffen dat ze op hun waarde geklopt zijn en dat geven ze na de westrijd ook grif toe. Toch chapeau voor deze ploeg die op het laatste moment serieus moest vertimmerd worden en toch ietwat aangeslagen waren door dat plotse overlijden had ik de indruk. Ook de scheidsrechter heeft een goede wedstrijd gefloten, hij was dus veel beter tijdens de match dan ervóór. Het moet weer gezegd dat deze wedstrijd bijzonder fair is verlopen, geen enkele negatieve noot, misschien enkel het bulldozerke vermelden dat dacht dat hij een racistische opmerking naar het hoofd geslingerd had gekregen maar algauw door zijn eigen medespelers ervan werd overtuigd dat dit niet het geval was.

Eind goed al goed en de drie punten gaan weer mee naar Hoevenen. 18 op 18, dat moet lang geleden zijn dat we dat nog eens behaald hebben denk ik dan. Het was ook een belangrijke wedstrijd want nu zetten we Moretusburg op 6 punten en blijven we op gelijke hoogte van City Pirates die zijn gaan winnen bij de snode Vos Reinaert. Volgende week wéér een topmatch: tegen Alberta Schilde. Wordt vervolgd dus!

Enne… onze “Brazuca” zal perfect opgepompt zijn, daar zorgt deze dame wel voor!