28/02/2016 PATRO
HOEVENEN – DEURNE O.B. 9-1
De vorige wedstrijd speelden we tegen de
allerlaatste, vandaag is het weer tegen één van de hekkensluiters, het zou
zelfs kunnen dat zij de rode lantaarn moeten dragen na deze wedstrijd. Dat we
gemotiveerd zijn, dat hoeft geen betoog: we staan immers bovenaan de
rangschikking, weliswaar met één wedstrijd meer gespeeld dan City Pirates, maar
kom, onze punten zijn al binnen, we zullen wel zien of CP hun match ook winnen
de week dat wij vrij zijn.
Vandaag is Filip weer van de partij maar zijn
spitsbroeder (en naar ik me heb laten vertellen zijn buurman) is er niet bij.
Filip heeft wel last van een complete ijzerwinkel in zijn hand, het gevolg van
een thuisaccidentje en nadien op die kwetsuur gevallen te zijn tijdens onze
wedstrijd op Rozemaai. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn voetballer
zijnde.
Het is er ook een beetje aan te zien vind ik dat
Filip wat voorzichtiger speelt: zijn hand is helemaal ingekapseld in een stevig
verband, maar niet té stevig, gips mag immers niet op een voetbalplein. Men zou
natuurlijk voor minder voorzichtig zijn: contact is eigenlijk uit den boze en
je mag er niet aan denken dat Filip weer eens op die hand zou vallen. Het zal
daarom zeker zijn dat hij op een gegeven moment zelfs “gepoort” wordt: bal
tussen de benen gespeeld. Ik had het zélf niet gezien maar Roger, steeds alert
om de anderen op foutjes van de ploegmaats te wijzen, komt het me tijdens de
rust influisteren. Bedankt Roger: volgende wedstrijd zullen we dan extra op jou
letten en alle minpunten van je wedstrijd hier uitgebreid vermelden. Het is te
hopen dat deze blogpagina dan genoeg megabytes ter beschikking heeft…
Nee alle gekheid op een stokje: Roger zei me dat
natuurlijk omdat het hem ook opviel dat een klasbak zoals Filip dit overkwam.
Desalniettemin blijft een klasbak een klasbak en strooit Filip kwistig met
vlijmscherpe voorzetten en loopt het samenspel met de medemaats weer even
soepel als een gazelle die achtervolgd wordt door een jachtluipaard. Écht
doelgevaar levert het voorlopig nog niet op. We spelen wel met de wind stevig
in de rug, die komt namelijk uit oostelijke richting, totaal tegenovergesteld aan
de polderwind uit het zuidwesten die we gewend zijn.
Het is mede dankzij die wind dat het eerste
doelpunt valt, aan de goede zijde deze keer. Peter F mag vanop links een
hoekschop trappen en mikt die, zoals het hoort, naar het penaltypunt maar door
die oostenwind krijgt de bal onmiddellijk de ideale curve en verdwijnt die
boven en achter de doelman die vertwijfeld nog een arm uitsteekt, maar
tevergeefs. Altijd leuk om rechtstreeks een hoekschop binnen te kunnen draaien:
Brian heeft het hem vorig seizoen al eens voorgedaan. Nu heb ik dat zelf ooit
eens twee keer geflikt tijdens dezelfde wedstrijd, maar dat is al lang geleden,
maar ik herinner me nog dat de doelman toen na het eerste doelpunt zei: “Dat
flik je me geen tweede keer.” Toch wel dus, maar er beukte toen een hevige
stormwind en als die net ideaal zit als je de bal trapt, dan heb je de weergoden
mee. Wat natuurlijk niets afdoet aan de traptechniek van Peter F: deze bal had
de juiste kracht en het juiste effect mee. “Dat zag en voelde ik al op het
moment toen de bal vertrok” zegt hij zelf tijdens de pauze, en zo is dat:
iemand die zelf voetbal speelt weet wat hij bedoelt.
Ondertussen wordt onze tegenstrever voortdurend met
de rug tegen hun eigen doel gedrukt wat voor heel wat hete standjes zorgt (nee:
geen YouTube-beelden hiervan…). Zo wordt na een prachtige combinatie op rechts
via het triumviraat Filip-Hans-Brian de bal voor dal gezwiept waar Mark J al
staat te wachten om binnen te duwen maar het is helaas te hoog voor hem en hij
kan zelfs met het hoofd niet meer bij het leer, maar vanachter zijn linkerschouder
komt daar Frank, onze linksback, als een duiveltje uit een doosje opgedaagd en
die kopt vanop een halve meter de bal tegen de netten die zowaar bol staan van
zoveel kracht, en ik zie nog net hoe Frank zichzelf nog net op tijd kan
afremmen of hij had met het net patatten kunnen gaan rapen op Stan zijn veld
(net wat te veel “net” in deze nette zin). “Magnificent effort and header after
a great performance on the right hand side” zou men op Match of the Day zeggen,
soms vind ik het toch wel jammer dat we onze wedstrijden niet vereeuwigen met
een camera met bewegende beelden.
0-2 en Mark J staat nog niet op het scoreblad
vandaag, maar wie Mark kent weet dat dat door een samenloop van omstandigheden
komt (lees: nog niet ideaal aangespeeld waarschijnlijk), en de volgende keer
dat hij de bal toegespeeld krijgt staat het alweer 0-3 door één van zijn gekende
gekruiste schoten met dat krachtige linkerbeen.
Tijd om vervangen te worden en zo kom ik nog eens
op een voetbalveld te staan. De tegenstrever speelt ook voortdurend op
buitenspel, zo werd Mark J al eens een paar keer teruggefloten door Marcel.
Buitenspel zonder grensrechters: het blijft aartsmoeilijk om zien voor een
scheidsrechter, zelfs voor een grensrechter is het soms heel moeilijk en moet
je in een fractie van een seconde beslissen. Ook ik word een paar keer
teruggefloten, soms terecht, soms onterecht, maar dat hoort er nu eenmaal bij,
en ja ik loop dikwijls op het randje, en ja soms er al over, maar als één van
hun verdedigers zegt dat ik buitenspel loop zeg ik dat er pas gefloten kan en
mag worden als de bal vertrekt in mijn richting. “Ge kent er niks van” zegt hij
nog, maar als iemand met een IQ van een doorsnee regenworm mij wil uitleggen
hoe hij denkt dat buitenspel in elkaar zit, dan laat ik die maar betijen.
Op een gegeven moment word ik dan ideaal gelanceerd
door Filip (of Brian, ik herinner het me niet precies) als ik vertrek vanop de
eigen helft. Protest van… je raadt al wie, maar ik mag doorgaan van Marcel en
ruk op naar het doel waar ik de keeper in de helft van de goal zie staan en een
ijlings teruggesnelde verdediger aan de linkerpaal opdoemt. Ik mik dan maar
naar de rechter winkelhaak en zie de bal al mooi verdwijnen… helaas anderhalve
meter over, een open kans gemist, zo heet dat dan. ’t Zal een gebrek aan
training zijn troost ik mezelf dan, al een geluk dat we 0-3 vóór staan… Er is
niemand die me iets kwalijk neemt, toch niet luidop… Integendeel, vrijwel
iedereen zegt dat het wel jammer is, maar volgende keer gaat die er wel in.
Grote klasse vind ik dat, toch wel bijzonder dat iedereen in onze ploeg zo goed
overeenkomt en er nooit ruzie is over al eens een mindere pas of een gemiste
kans als deze, of als onze verdediging betrapt wordt op een (vooral dit seizoen
toch bijzonder) zeldzaam foutje. Het moet natuurlijk ook gezegd dat de nodige jenevers
na de match zulke dingen wel wat vlugger doen vergeten…
Vooral Brian (topkerel!) spreekt me moed in en
geeft zelf weer het goede voorbeeld door (weeral met links) zijn goaltje mee te
pikken. Altijd hard werkend en nooit verlegen om de bal af te geven ook als hij
misschien beter zelf zijn kans zal gaan, net zoals Hans trouwens, die na de
rust ook weer zijn doelpunt kan maken. Ondertussen is Mark J weer voorin gaan
voetballen en rammelt hij er nog drie in, waardoor er nog een applausvervanging
kan gepleegd worden.
Ondertussen hebben we nog gezien hoe onze man met
het kortste lontje van West-Europa (uitspraak van een O.B.-er) eventjes ging
paardje rijden. Wimmeke: Deurne O.B. heten ze inderdaad, maar O.B. is in dit
geval geen merk van tampons dat je moet uitproberen op de tegenstrever…
Potsierlijk zicht was het wel, en de verontwaardiging bij Wim was weer even
groot als zijn gestalte laat vermoeden omdat hij de fout tegen kreeg. Overigens
was deze fase eerder te wijten aan die (schand)vlek van modder op het veld (zo
lagen er twee grote modderpoelen) waar de bal steeds bleef steken, en ook Roger
op een gegeven moment ten onder ging, het leek plots wel drijfzand waarin hij
verzeild was geraakt. Onze volgende wedstrijden mogen gelukkig op het A-terrein
afgewerkt worden, waarvoor dank aan de man met het grote clubhart, en de rest
van het bestuur natuurlijk ook.
Laatste wapenfeit van de match is dan dat de bal
bij mij schuin voor doel rechts terechtkomt, waarna ik Peter F die een paar
meter links van mij volledig vrij staat volledig negeer (nee sorry Peter: te
laat gehoord) en de bal keihard in het pak gooi, waar die echter afketst op een
been van een verdediger waarna Wim het leer half vallend met zijn rechter (Wim
is linksvoetig, allez, dat denk ik toch…) toch nog vrij hard raakt, maar
terwijl hij nog “Ooh, f*ck” roept verdwijnt de bal netjes naast de linkerpaal.
9-1 is het uiteindelijk dus geworden, en dat er is
tegen gescoord is slechts een voetnoot in deze wedstrijd, alhoewel het hier
natuurlijk gewoon in de tekst staat…
Volgende week tegen City Pirates, helaas kan ik er
dan niet bijzijn, het verslag zal van iemand anders moeten komen. Wie voelt er
zich geroepen?
JD
