28/02/2016 PATRO HOEVENEN – DEURNE O.B. 9-1

De vorige wedstrijd speelden we tegen de allerlaatste, vandaag is het weer tegen één van de hekkensluiters, het zou zelfs kunnen dat zij de rode lantaarn moeten dragen na deze wedstrijd. Dat we gemotiveerd zijn, dat hoeft geen betoog: we staan immers bovenaan de rangschikking, weliswaar met één wedstrijd meer gespeeld dan City Pirates, maar kom, onze punten zijn al binnen, we zullen wel zien of CP hun match ook winnen de week dat wij vrij zijn.

Vandaag is Filip weer van de partij maar zijn spitsbroeder (en naar ik me heb laten vertellen zijn buurman) is er niet bij. Filip heeft wel last van een complete ijzerwinkel in zijn hand, het gevolg van een thuisaccidentje en nadien op die kwetsuur gevallen te zijn tijdens onze wedstrijd op Rozemaai. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn voetballer zijnde.

Het is er ook een beetje aan te zien vind ik dat Filip wat voorzichtiger speelt: zijn hand is helemaal ingekapseld in een stevig verband, maar niet té stevig, gips mag immers niet op een voetbalplein. Men zou natuurlijk voor minder voorzichtig zijn: contact is eigenlijk uit den boze en je mag er niet aan denken dat Filip weer eens op die hand zou vallen. Het zal daarom zeker zijn dat hij op een gegeven moment zelfs “gepoort” wordt: bal tussen de benen gespeeld. Ik had het zélf niet gezien maar Roger, steeds alert om de anderen op foutjes van de ploegmaats te wijzen, komt het me tijdens de rust influisteren. Bedankt Roger: volgende wedstrijd zullen we dan extra op jou letten en alle minpunten van je wedstrijd hier uitgebreid vermelden. Het is te hopen dat deze blogpagina dan genoeg megabytes ter beschikking heeft…

Nee alle gekheid op een stokje: Roger zei me dat natuurlijk omdat het hem ook opviel dat een klasbak zoals Filip dit overkwam. Desalniettemin blijft een klasbak een klasbak en strooit Filip kwistig met vlijmscherpe voorzetten en loopt het samenspel met de medemaats weer even soepel als een gazelle die achtervolgd wordt door een jachtluipaard. Écht doelgevaar levert het voorlopig nog niet op. We spelen wel met de wind stevig in de rug, die komt namelijk uit oostelijke richting, totaal tegenovergesteld aan de polderwind uit het zuidwesten die we gewend zijn.

Het is mede dankzij die wind dat het eerste doelpunt valt, aan de goede zijde deze keer. Peter F mag vanop links een hoekschop trappen en mikt die, zoals het hoort, naar het penaltypunt maar door die oostenwind krijgt de bal onmiddellijk de ideale curve en verdwijnt die boven en achter de doelman die vertwijfeld nog een arm uitsteekt, maar tevergeefs. Altijd leuk om rechtstreeks een hoekschop binnen te kunnen draaien: Brian heeft het hem vorig seizoen al eens voorgedaan. Nu heb ik dat zelf ooit eens twee keer geflikt tijdens dezelfde wedstrijd, maar dat is al lang geleden, maar ik herinner me nog dat de doelman toen na het eerste doelpunt zei: “Dat flik je me geen tweede keer.” Toch wel dus, maar er beukte toen een hevige stormwind en als die net ideaal zit als je de bal trapt, dan heb je de weergoden mee. Wat natuurlijk niets afdoet aan de traptechniek van Peter F: deze bal had de juiste kracht en het juiste effect mee. “Dat zag en voelde ik al op het moment toen de bal vertrok” zegt hij zelf tijdens de pauze, en zo is dat: iemand die zelf voetbal speelt weet wat hij bedoelt.

Ondertussen wordt onze tegenstrever voortdurend met de rug tegen hun eigen doel gedrukt wat voor heel wat hete standjes zorgt (nee: geen YouTube-beelden hiervan…). Zo wordt na een prachtige combinatie op rechts via het triumviraat Filip-Hans-Brian de bal voor dal gezwiept waar Mark J al staat te wachten om binnen te duwen maar het is helaas te hoog voor hem en hij kan zelfs met het hoofd niet meer bij het leer, maar vanachter zijn linkerschouder komt daar Frank, onze linksback, als een duiveltje uit een doosje opgedaagd en die kopt vanop een halve meter de bal tegen de netten die zowaar bol staan van zoveel kracht, en ik zie nog net hoe Frank zichzelf nog net op tijd kan afremmen of hij had met het net patatten kunnen gaan rapen op Stan zijn veld (net wat te veel “net” in deze nette zin). “Magnificent effort and header after a great performance on the right hand side” zou men op Match of the Day zeggen, soms vind ik het toch wel jammer dat we onze wedstrijden niet vereeuwigen met een camera met bewegende beelden.

0-2 en Mark J staat nog niet op het scoreblad vandaag, maar wie Mark kent weet dat dat door een samenloop van omstandigheden komt (lees: nog niet ideaal aangespeeld waarschijnlijk), en de volgende keer dat hij de bal toegespeeld krijgt staat het alweer 0-3 door één van zijn gekende gekruiste schoten met dat krachtige linkerbeen.

Tijd om vervangen te worden en zo kom ik nog eens op een voetbalveld te staan. De tegenstrever speelt ook voortdurend op buitenspel, zo werd Mark J al eens een paar keer teruggefloten door Marcel. Buitenspel zonder grensrechters: het blijft aartsmoeilijk om zien voor een scheidsrechter, zelfs voor een grensrechter is het soms heel moeilijk en moet je in een fractie van een seconde beslissen. Ook ik word een paar keer teruggefloten, soms terecht, soms onterecht, maar dat hoort er nu eenmaal bij, en ja ik loop dikwijls op het randje, en ja soms er al over, maar als één van hun verdedigers zegt dat ik buitenspel loop zeg ik dat er pas gefloten kan en mag worden als de bal vertrekt in mijn richting. “Ge kent er niks van” zegt hij nog, maar als iemand met een IQ van een doorsnee regenworm mij wil uitleggen hoe hij denkt dat buitenspel in elkaar zit, dan laat ik die maar betijen.

Op een gegeven moment word ik dan ideaal gelanceerd door Filip (of Brian, ik herinner het me niet precies) als ik vertrek vanop de eigen helft. Protest van… je raadt al wie, maar ik mag doorgaan van Marcel en ruk op naar het doel waar ik de keeper in de helft van de goal zie staan en een ijlings teruggesnelde verdediger aan de linkerpaal opdoemt. Ik mik dan maar naar de rechter winkelhaak en zie de bal al mooi verdwijnen… helaas anderhalve meter over, een open kans gemist, zo heet dat dan. ’t Zal een gebrek aan training zijn troost ik mezelf dan, al een geluk dat we 0-3 vóór staan… Er is niemand die me iets kwalijk neemt, toch niet luidop… Integendeel, vrijwel iedereen zegt dat het wel jammer is, maar volgende keer gaat die er wel in. Grote klasse vind ik dat, toch wel bijzonder dat iedereen in onze ploeg zo goed overeenkomt en er nooit ruzie is over al eens een mindere pas of een gemiste kans als deze, of als onze verdediging betrapt wordt op een (vooral dit seizoen toch bijzonder) zeldzaam foutje. Het moet natuurlijk ook gezegd dat de nodige jenevers na de match zulke dingen wel wat vlugger doen vergeten…

Vooral Brian (topkerel!) spreekt me moed in en geeft zelf weer het goede voorbeeld door (weeral met links) zijn goaltje mee te pikken. Altijd hard werkend en nooit verlegen om de bal af te geven ook als hij misschien beter zelf zijn kans zal gaan, net zoals Hans trouwens, die na de rust ook weer zijn doelpunt kan maken. Ondertussen is Mark J weer voorin gaan voetballen en rammelt hij er nog drie in, waardoor er nog een applausvervanging kan gepleegd worden.

Ondertussen hebben we nog gezien hoe onze man met het kortste lontje van West-Europa (uitspraak van een O.B.-er) eventjes ging paardje rijden. Wimmeke: Deurne O.B. heten ze inderdaad, maar O.B. is in dit geval geen merk van tampons dat je moet uitproberen op de tegenstrever… Potsierlijk zicht was het wel, en de verontwaardiging bij Wim was weer even groot als zijn gestalte laat vermoeden omdat hij de fout tegen kreeg. Overigens was deze fase eerder te wijten aan die (schand)vlek van modder op het veld (zo lagen er twee grote modderpoelen) waar de bal steeds bleef steken, en ook Roger op een gegeven moment ten onder ging, het leek plots wel drijfzand waarin hij verzeild was geraakt. Onze volgende wedstrijden mogen gelukkig op het A-terrein afgewerkt worden, waarvoor dank aan de man met het grote clubhart, en de rest van het bestuur natuurlijk ook.

Laatste wapenfeit van de match is dan dat de bal bij mij schuin voor doel rechts terechtkomt, waarna ik Peter F die een paar meter links van mij volledig vrij staat volledig negeer (nee sorry Peter: te laat gehoord) en de bal keihard in het pak gooi, waar die echter afketst op een been van een verdediger waarna Wim het leer half vallend met zijn rechter (Wim is linksvoetig, allez, dat denk ik toch…) toch nog vrij hard raakt, maar terwijl hij nog “Ooh, f*ck” roept verdwijnt de bal netjes naast de linkerpaal.

9-1 is het uiteindelijk dus geworden, en dat er is tegen gescoord is slechts een voetnoot in deze wedstrijd, alhoewel het hier natuurlijk gewoon in de tekst staat…

Volgende week tegen City Pirates, helaas kan ik er dan niet bijzijn, het verslag zal van iemand anders moeten komen. Wie voelt er zich geroepen?

JD