24/01/2016 OSSLA ROZEMAAI - PATRO HOEVENEN 1-6

De eerste wedstrijd van het nieuwe kalenderjaar. De nieuwjaarsreceptie, die zoals elk jaar heel gezellig was, is weeral verteerd en we kunnen er weeral met nieuwe en verse moed tegenaan. Aangezien we een lokale derby spelen (Ossla speelt op de terreinen van Polderster) dwingt een verplaatsing met de fiets zich op. Ik fiets nochtans heel alleen op mijn stalen ros door de Hoevense polders richting Putte, het is dan ook geen ideaal fietsweertje: een grauwgrijze lucht en een venijnig windje uit noordwestelijke richting. Wie mij kent weet natuurlijk dat dat mij niet kan weerhouden om tot ginder te trappen. 

Hoewel het oorspronkelijk leek dat we wat spelers tekort zouden komen, zijn er toch een 17-tal gegadigden komen opdraven voor deze wedstrijd. De kleedkamer, zeg maar een veredelde varkensstal, is dan ook te klein als je weet dat onze koelbox al ruim de helft van de vloer in beslag neemt. Vlug omkleden is de boodschap, erg warm is het daarbinnen ook niet. Toch is het nog heel wat comfortabeler dan toen ik met jeugdclub “Den Uil” in Zwijndrecht iets dat op voetbal moest lijken speelde: ik herinner me dat daar toen van die plastic tuilen stonden waarin het water meer dan eens al een ijskorst vertoonde. Het was toen kwestie van je na de match zo vlug mogelijk aan te kleden na voorzichtig met dat ijskoude water het zweet van je af te vegen, en ja, ook al eens geronnen bloed, vooral onze derbies tegen “Were Di” (google het maar eens, dan zal het wel duidelijk worden…) waren legendarisch. Het Vlaams Huis heette dat toen ook, als ik me niet vergis bestaat dat nog in de Polderstraat, in tegenstelling tot de jeugdclub: dat is nu een bejaardentehuis.

Mooie tijden waren het, maar we dwalen weeral af. Het veld ligt er nogal behoorlijk bij, dat kan ook niet anders als je weet dat de voorzitter van “Polderster” geregeld over het gras walst met zijn Jaguar en aanhangende… “wals”.

Met zijn vijven (kan ook zessen geweest zijn) staan we dus aan de lijn naar onze makkers te kijken die met vereende moed aan de wedstrijd beginnen en al vlug de tegenstrever onder flinke druk zetten. Hun verdediging moet voortdurend op hun qui-vive zijn en wanneer Mark J weer eens briljant vrijgespeeld wordt door Filip, Mark P en Hans (Brian staat nog rustig aan de lijn te genieten van zijn sigaretje, wij daarentegen staan in de stank, waarvoor dank beste Brian), dan plaatst Mark J de bal subliem met buitenkant linkervoet de bal in de rechter bovenhaak, daar waar je zou denken dat de keeper hem niet verwacht. Dat is echter buiten deze doelwachter van Ossla gerekend die goed anticiperend met twee vuisten de bal wegrammelt, maar helaas voor hem recht in de voeten van Mark P die schuin voor het doel geposteerd staat en het leer weer snoeihard naar de kleine rechthoek zendt alwaar een verdediger pardoes het ronde ding in eigen doel verwerkt omdat Peter VDG hem in de nek ademt, niet dat Peter een slechte adem zou hebben, maar Peter is bijzonder gretig na een noodgedwongen rust van zeker bijna 10 weken en x-aantal beurten bij de kinesist, een kinesist waarvan de zoon trouwens meevoetbalt bij onze tegenstrever. 1-0 en we zijn nog geen 4 minuten ver schat ik. Onmiddellijk worden er pronostiekjes gemaakt door ons verzameld B-elftal (lees: eigenlijk A-elftal maar niet zo kapitaalkrachtig als degenen die op het veld staan en ongetwijfeld met een financiële geste naar de kapitein toe zich hebben weten laten opstellen vanaf minuut 1). “Ik denk dat het 1-7 wordt” zegt onze sponsor, anderen houden het wat voorzichtig bij 0-4 of 0-5.

Die pronostiekjes worden overigens vlug opgeborgen als enkele dartele hindes voorbij snellen, de aandacht is vlug afgeleid. Het moet wel gezegd dat enkele strakke vrouwelijk billekes in joggingpak ons meer kunnen boeien dan het spel (VOETBALSPEL bedoel ik hé) van onze makkers. Ach ja, boys will be boys.

Ondertussen wordt Filip eens duchtig onderuit geschoffeld en komt daarbij ongelukkig (wet van Murphy) neer op zijn hand, een hand dat overigens al gekwetst was door een accidentje thuis: ergens onzacht mee in aanraking gekomen, en nee, het was niet de wang van zijn echtgenote. “’t Gaat wel” prevelt hij als hij terug overeind krabbelt, en nadien speelt hij met uitgestreken gezicht verder. Al een geluk want mede door het middenveld weten onze voorspelers kans op kans te creëren en zo kan eerst Mark J mooi overlangs binnenschieten, en ook Peter VDG heeft nog eens gescoord na zijn lange noodgedwongen afwezigheid. 0-3 dus al, en we zijn nog maar 20 minuten bezig. 

Ook Mark J wordt onzacht onderuit gehaald in de grote rechthoek en Marcel die weer van de partij is (topkerel Marcel waar je altijd op kan rekenen, want er was weer geen officiële scheids aangeduid) kan ditmaal niet anders dan naar de stip wijzen. Die penaltystip is de geliefkoosde plek van onze kapitein en ploegverantwoordelijk Peter F die dan ook zijn verantwoordelijkheid opneemt en er 0-4 van wil maken. Hij besluit echter op de keeper (ja die speelt ook mee, zeker bij penalties) maar de rebound is voor Mark J die zoals steeds fluks het strafschopgebied was binnengelopen toen Peter F de bal naar de keeper trapte. Dus eigenlijk was het wel een assist van Peter F, of in feite was het een één-tweetje: Mark J (via strafschopfout) naar Peter F, die hem terug aan Mark J geeft via de keeper. Mooi samenspel en dat is ook zo voor de rest van de eerste helft waar nóg een doelpunt uit voorkomt via Mark J die zoals jullie allen wel weten niet veel nodig heeft om te scoren, tot wanhoop van de tegenstrever, die in tegenstelling tot ons maar één vervanger aan de lijn hebben staan.

Ondertussen is het serieus beginnen miezeren en de wind die nu nog harder waait maakt het er voor ons niet aangenamer op aan de zijlijn, dus vluchten wij terug de stal in. Richie is ondertussen nog eens één keer afgefloten voor buitenspel… hij werd in zijn groene trui verkeerdelijk aanzien voor een Rozemaaier, kan gebeuren natuurlijk. De verdediging heeft een rustige eerste helft erop zitten en met Patrick F en Stan als centraal duo achterin weet je op voorhand dat er geen gevallen steken dienen te worden opgeraapt. Iedereen speelde trouwens op een bijzonder hoog niveau en zo zien we het graag bij het begin van het nieuwe jaar.

Over de tweede helft kunnen we vrij kort zijn… Heel de ploeg vertimmerd, vooraan komen Ronny en Carl. Onze sponsor is er natuurlijk op uit om nog eens een goaltje te maken want hij zal gedurende een lange periode niet meer mee kunnen sjotten wegens verhuis en inrichting van zijn nieuwe woonst: terug in Hoevenen. Tja Kathleen draagt de broek thuis, maar Carl mag ze wel wassen en strijken… Hij is dan ook bijzonder opgetogen als hij de bal tegen de netten kan prikken na weer mooi vrijgespeeld te zijn door Filip, of Mark P, of Hans, wie was het eigenlijk? Brian kan het niet geweest zijn want die had de dag voordien zijn sportzak in de wagen van een vriend laten staan en staat nu te schaatsen op voetbalschoenen zonder studs. Bijzonder lastig, maar hij maakt het de tegenstrever toch nog euh… lastig. Een ijshockeycarrière zit er misschien nog in voor Brian. Ronny duikt geregeld voor de keeper op maar kan zijn kansen niet verzilveren, ook een loepzuivere voorzet vanop links naar zijn kranige kruin kan hij helaas niet binnenkoppen. En zo blijft het dan 0-6 en maakt Rozemaai zelfs nog een tegentreffer: ondertussen waren er wel plots 4 nieuwe reservespelers komen opdagen en die waren toch wel wat van een ander kaliber dan hun makkers van de eerste helft. Al en al toch verdiend gewonnen natuurlijk met 1-6 dus onze sponsor zat er niet zover naast met zijn 1-7. Ik vermoed dan ook dat Ronny bewust naast die bal heeft gekopt om Carl de winstpremie van de pronostiek niet te laten opstrijken.

Enig minpuntje is echter dat Filip zijn hand ondertussen behoorlijk is opgezwollen: dat moet wel wijzen op een breuk. Achteraf blijkt dat ook zo te zijn (zie foto: nee niet de onderste, de bovenste, de onderste is een foto van Fred na zijn eerste huwelijksnacht).

Ook Ronny zal niet meer aan de bak komen dit seizoen wegens een aanslepende achillespeesblessure. Jammer, maar gelukkig is onze kern breed genoeg om dat op te vangen.

’s Avonds blijkt dan dat City Pirates weer punten heeft laten liggen waardoor wij aan de leiding komen, voor het eerst dit seizoen, weliswaar met een wedstrijd minder gespeeld, maar aan de leiding is aan de leiding. Dat wil zeggen dat als wij al onze wedstrijden winnen, het onderlinge duel met City Pirates de doorslag zal geven voor de titel. Dat wordt smullen die wedstrijd! En alvast proficiat voor iedereen met deze eerste plaats.

JD