13/09/2015: PATRO HOEVENEN – SINT ALOYSIUS

Elk seizoen is het toch weer wat: de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen. Nog maar eens een jaartje erbij op onze (voor sommigen dan toch) gezegende leeftijd. Benieuwd wat dit jaar brengt want na vorig seizoen één jaar in de “vernieuwde” competitie gespeeld te hebben (2 x 35 minuten) hebben we toch gemerkt dat er wat nieuwe ongekende ploegen bijgekomen waren. Van de Deurnese Turners zijn we gelukkig vanaf: die speelden duidelijk niet op hun plaats in onze reeks, wonnen dan ook alles, behalve bij ons hier op ons eigen plein hebben ze twee punten moeten laten en dat zullen we geweten hebben want toen werd bijna de kantine en de gelegenheidsscheidsrechter (Roger) kort en klein geslagen. De kantine zou zich wel laten doen hebben, de Roger daarentegen…

Enfin, met vernieuwde moed beginnen we aan de eerste wedstrijd en dus ook het nieuwe seizoen. Vorig jaar waren we de eerste wedstrijd met 18 spelers, toen was het drummen voor een plaats op het veld, groot is dan ook mijn verwondering als ik de kleedkamer binnenkom en er gemeld wordt dat we met 11 starten. Patrick F is onderweg werd gemeld door zijn lieftallige echtgenote, dus voorlopig nog met zijn 10-en het veld op. Geen ideale start van het nieuwe seizoen dus. Gelukkig beschikken we over een stevig middenveld met Peter F, Hans, Mark P en Roger die voorlopig even de linkerflank voor zijn rekening neemt in afwachting van versterking. Mark J loopt dus alleen in de spits waar wie hem kent weet dat de verdedigers daar meer dan hun handen mee vol hebben. Al vlug blijkt dat Mark P bijzonder veel druk zet op het middenveld en de tegenstrever niet aan voetballen laat komen. Het is op die manier dat Mark P een opgeraapte bal in het middenveld over links tot bij Mark J krijgt en voor hem is het dan een koud kunstje om die tegen de netten te prikken. Onmiddellijk topscorer, zo hoort het van onze topscorer van vorig jaar. En hij doet er zowaar nog een schepje bovenop door na een steekbal op links door te gaan en voor te zetten waar deze keer Mark P kan binnenknallen. 2-0 na een goede twintig minuten, het seizoen begint goed denk je dan. Ondertussen is Hugh ons komen versterken op het middenveld aan de linkerzijde zodat de combinaties nu nóg vlotter over het veld rollen. Wat niet wil zeggen dat de rechterflank geen werk heeft te verzetten want daar loopt zoals altijd Peter F de ziel uit zijn lief achter elke bal. Bij één van die acties komt de bal voor doel waar Mark P weer mooi kan binnenschuiven. 3-0 aan de rust en dan denk je dus dat de wedstrijd wel gespeeld is. Tijdens de rust checkt Peter F even zijn GSM en bemerkt dat Patrick F tóch niet bij ons geraakt vandaag wat niet van zijn gewoonte is want Patrick F is een man van zijn woord. Natuurlijk worden er wat flauwe grappen gemaakt over het (niet) vallen van de duiven e.d., grappen die Patrick F steeds gevat weet te pareren maar vandaag dus niet want hij is er niet. Door onvoorziene omstandigheden kon het niet vandaag wat betekent dat Wim laatste man zal moeten blijven, maar hij heeft zich tijdens de eerste helft geweldig van zijn taak gekweten en kon geregeld al eens mee oprukken om voor nóg meer gevaar te zorgen op het middenveld. De tegenstrever is welgeteld één keer voor Richie verschenen maar na een verre pas werd één van hun spitsen gepast van de bal gehouden door onze linkerback van dienst, uw dienaar wedstrijdverslaggever himself. Sportieve ploeg ook want hij zegt nog bij het teruglopen naar de middenlijn “Goed gedaan maat, goed afgehouden met de schouder.” Een schouderklopje is altijd leuk, zeker als het van de tegenstrever komt. Na de rust schuif ikzelf wat naar voren want Kris die de kantine bemande en ondertussen nog wel één of andere bestuurstaak had te vervullen (hij is niet vies van multitasking) neemt de positie van linkerverdediger in.

Dat zit wel snor voor de tweede helft denk je dan: a walk in the park, met de vingers in de neus. Nee dus. Wie voetbal kent weet hoe snel het kan verkeren. De tegenstrever begint zowaar te voetballen en overklast ons vóór de rust zo geroemde middenveld. Mark P zet weliswaar nog wel druk maar om één of andere onverklaarbare reden vindt hij geen steun meer. Fysieke rompslomp of overmoed? Wie zal het zeggen. Aloysius daarentegen tovert de één na ander vlotte combinatie op de mat en zo wordt het 1-3. Roger besluit nog eens na een weergaloze hoekschop genomen door JD waar de keeper hopeloos onderdoor grabbelt om de bal onbegrijpelijk te missen. Onbegrijpelijk is niet helemaal juist want ik kon nog net zien hoe het ronde ding toch nog eventjes werd geraakt door iemand waardoor Roger toch wel ietwat verrast werd. Volgende keer beter denk je dan. Maar het is aan de overzijde dat het gebeurt. 2-3 en nu voelen we de adem van de tegenstrever toch wel stevig in de nek. Zij krijgen ook vleugels en ons middenveld lijkt wel compleet leeg gespeeld. Na een actie op rechts waarbij volgens sommige van onze spelers de bal over de doellijn was wordt toch nog voorgegeven en kan worden binnen geknald in de korte hoek. 3-3 en de schaarse supporters en reservespelers van Aloysius gaan compleet uit hun dak. Ik zie de bui al hangen en met mij de rest van Patro die langs de lijn staan. Die gaan zeker nog over ons. Ze ruiken bloed en willen bloed zien ook. Een eerste keer komen ze met drie man tegen twee van ons voor Richie opgedoken en vanop een korte afstand mikt er iemand naar de linkerhoek maar dat is zonder onze Richie gerekend die met een sprong waar menig karper jaloers op zou zijn de bal nog uit de hoek duwt. Oef, maar uitstel van executie vrezen we. En jawel, weeral duiken ze met zijn drieën voor de neus van Richie op, het eerste schot wordt nog geblokt door één van onze verdedigers, maar de bal valt pardoes voor de voeten van hun spits die maar heeft in te knallen, wat die ook probeert, maar weer is daar Richie die als een duiveltje uit een doosje met een ultieme reflex met één hand de bal van de doellijn haalt. Grote klasse. Gezien onze eerste helft zou dat toch wel een ietwat onrechtvaardige uitslag geweest zijn. Iedereen had zich al met een gelijkspel verzoend want de schaarse kansen die we creëerden leverden niets op. Zo werd Mark J ten onrechte afgefloten voor buitenspel, iets wat de scheidsrechter Marcel achteraf ridderlijk toegeeft, namelijk dat hij de man rechts (die bij mij stond) niet had opgemerkt, te vlug gefloten dus. Kan gebeuren. Misschien is het daarom dat als de bal na een warrige fase (misschien een kluts) bij Mark P komt en de verdedigers van Aloysius moord en brand schreeuwen om buitenspel, dat Mark P toch mag doorgaan van de scheids, maar uit eerlijke schaamte besluit hij de bal pal op de keeper te meppen, hetgeen hij nadien laconiek verklaart met “Ja wat wil je, ik kon toch niet scoren zeker, ik vertrok uit buitenspel”. Feit is dat hierdoor ambras vermeden wordt, naar ons en de scheidsrechter toe, Aloysius had dit zeker niet geduld mocht hieruit gescoord worden. We besluiten het dan maar op een orthodoxe manier te doen, wanneer niemand het nog verwacht en iedereen zich al had neergelegd bij een gelijkspel, komt er na een (zoveelste) fout op Peter F nog een vrije trap op een 25-tal meter van het doel. Die wordt voor de goal gepegeld waar iedereen verwacht dat Roger (onze dubbele meter van dienst) die zou binnenkoppen, maar die besluit er even zijn haren mee te strelen en het spreekwoordelijke sigarettenblaadje tussen de graszoden en zijn studs te laten, maar als een duiveltje uit een doosje komt daar helemaal links Hugh opgedoken die reikhalzend (hoewel hij ook niet van de kleinste is) met een kopslag de tegenstrever de doodsteek toedient. Eind goed al goed, voor ons toch, Aloysius kan er niet mee lachen, maar het moet gezegd, zij geven sportief hun nederlaag toe. Al bij al een leuke wedstrijd door het fair play van beide ploegen en Aloysius is als ploeg zeker een verademing na de negatieve ingesteldheid van enkele ploegen van vorig en eerdere seizoenen. We zullen geen namen noemen maar laat ons zeggen dat het select gezelschap van voorheen nu omgeturnd is tot een sportief geheel… tenminste, we zullen eerst nog de rest van de tegenstrevers moeten inschatten maar als die van het gehalte van Aloysius zijn dan voorspelt dat een aangenaam en sportief seizoen.    
JD